(4721 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28.12.2001 tarih ve 2001/340-784 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Deniz Biltekin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan aldığı tüketici kredisi ile araç satın alındığını ve araç üzerine rehin tesis edildiğini, sözleşmede % 2,65 olan faiz oranının tek taraflı olarak Mayıs 2001 tarihinden itibaren % 6 olarak belirlendiğini ileri sürerek 11.07.2000 tarihli Tüketici Kredi Sözleşmesine yapılan muarazanın önlenmesine, % 2,65 olan faiz oranının aynen devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının genel kredi sözleşmesine göre kredi kullandığını sözleşmenin 4. maddesinde bankanın faiz oranlarını değiştirme yetkisinin bulunduğunu yine aynı hükmün sözleşmenin eki, Ek Hükümler 2/6 bendinde de düzenlendiğini, davacının Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanundan yararlanamayacağını, zira, davacının tacir olduğunu, ülkedeki ekonomik krizden müvekkilinin de etkilendiğini, taksitli kredilerin faiz oranlarının aylık % 13.80'e kadar yükselmesine rağmen % 6 oranında artış yaptıklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamından taraflar arasındaki sözleşmenin kapsamından taraflar arasındaki sözleşmenin ticari amaçlı genel kredi sözleşmesi olduğu, sözleşmede tek taraflı olarak faiz oranlarının değiştirilmesinin öngörüldüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 4.960.000.- lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 03.06.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy