(4721 S. K. m. 2) (818 S. K. m. 263)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 06.12.2001 tarih ve 2001/493-873 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalılar ile müvekkili banka arasında imzalanan 01.02.2000 tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi ile, davalılara ait taşınmazın aylık 1.830 USD brüt peşin ücret ile kiralandığını, Şubat 2001 ayındaki ekonomik kriz nedeniyle taraflar arasındaki dengenin müvekkili aleyhine katlanılamayacak derecede bozulduğunu, aylık kira 1.281.000.000 liraya tekabül ederken, 2.067.900.000 liraya karşılık gelmeye başladığını, 4531 sayılı kanun ile 2001 yılı kiralarında yabancı para olarak belirlenenler için artış yapılamayacağının hüküm altına alınmasının da iddiayı desteklediğini ileri sürerek, aylık kira parasının brüt 1.058 USD olarak uyarlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kira sözleşmesinden kısa bir süre sonra bu davanın açıldığını, kiracının fesih hakkı bulunduğunu, 4531 sayılı kanunun iptal edildiğini, kira bedelinin makul olduğunu, davacı tarafın ekonomik koşulları bilerek sözleşmeye imza attığını ve bununla bağlı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar doğrultusunda sözleşmede kiracıya fesih hakkı tanındığına göre, davacının öncelikle bu hakkını kullanması gerektiği, bu hakkını kullanmayıp hem kira aktinin devamını istemesi hem de uyarlama davası açmasının M.K.nun 2. ve B.K.nun 263. madde hükümleri karşısında hukuka uygun olmadığı gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 4.960.000. lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 03.06.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy