(2547 S. K. m. 56) (1136 S. K. m. 164)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 6. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 10.4.2001 tarih ve 2000/421-2001/281 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Ege Üniversitesi Rek. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıların maliki, sürücüsü oldukları aracın, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca tam kusurla çarpması sonucu oluşan 1.845.887.000-lira hasar bedelinin müvekkilince sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, bu meblağın temerrüt faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş, daha sonra davalılardan Şenol hakkındaki davayı atiye bırakmıştır.
Davalı Üniversite vekili, kusur oranına ve hasar miktarına itiraz ederek, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı sürücünün tam kusurlu olduğu, 1.840.000.000-lira hasar hesaplandığı, dava dışı sigortanın davacıya 750.000.000-lira ödeme yaptığı gerekçesiyle, bakiye 1.090.000.000-lira üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalılardan Üniversite vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan Üniversite vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava dışı, ZMSS şirketinin, yargılama sırasında davacıya 7.11.2000 tarihli ibraname karşılığında 750.000.000-lira ödeme yaptığı dosya kapsamı ile sabittir. Bu ödeme, taraf teşkilinin sağlamaya çalışıldığı yargılama kesitinde yapılmıştır. Mahkemece, ödenen bu miktar, hükmedilen bakiye miktara ilave edilerek, bulunan toplam üzerinden hesaplama yapılarak davalılardan mümeyyiz aleyhine vekalet ücretine hükmedilmiştir. Oysa, ödenen 750.000.000-lira kadar dava konusuz kalmıştır. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7. maddesinde davanın, delillerin toplanmasına ilişkin ara kararın gereğinin yerine getirilmesinden önce konusuz kalması halinde, tarife ücretleriyle belirli ücretin yarısına hükmolunması gerektiği öngörülmüştür. Mahkemece, bu hüküm vekalet ücretinin hesap ve takdirinde gözetilmemesi doğru olmamıştır.
Öte yandan, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanun'nun 56/a ve 6 bent hükümlerine göre, Üniversiteler harçtan muaf olup, mahkemece, bakiye karar ve ilam harcının mümeyyiz davalıya yüklenmesi de doğru değildir. Yine, mümeyyiz davalı aleyhine hükmedilen yargılama giderleri içerisine, davacının dava açarken yatırdığı peşin karar ve ilam harcı ile başvurma harcının dahil edilip edilmediği, mahkemece, yargılama giderlerinin dökümü yapılmadığı için anlaşılmamakta olup, bu şekilde denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm tesisi de isabetli olmamıştır.
Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında vekalet ücreti harç ve yargılama giderlerinin karar altına anılabilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan Üniversite vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 1.4.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy