(818 S. K. m. 58)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 9.Ticaret Mahkemesince verilen 6.12.2001 tarih ve 2000/102-2001/948 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi D. Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının maliki olduğu binanın üst katını T. İletişim Hizmetleri A.Ş.ye kiraladığını, bu kattaki T.e ait baz istasyonunun müvekkili şirkete elektronik cihaz poliçesi ile sigortalandığını, 29.5.1999 tarihinde davalıya ait binan alt katında meydana gelen yangın nedeniyle sigortalıya ait baz istasyonunun ısı ve nem yoğunlaşması sonucu ağır şekilde hasarlandığını ileri sürerek sigortalıya ödenen 33.678.631.810 liranın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yangının müvekkilinin abonesi V. Elçin'in telefon telinin sokak aydınlatma hattı ile temas etmesi nedeniyle yüksek voltaj sonucu çıktığını, bu nedenle davanın bu şahsa karşı açılması gerektiğini, T. A.Ş. ve müvekkili arasında imzalanan 24.4.1998 tarihli sözleşmenin Ek-B bölümünün 13.maddesi ve Türk Telekom A.Ş. tesislerine konulacak cihazlarla ilgili protokolün 2.maddesi gereğince hasardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, yangının bodrum kattaki kabloların şase sonucu ısınarak tutuşmasından meydana geldiği, keşif sırasında yapılan incelemede V. Elçin'e ait telefon hattı telinin sokak aydınlatma hattı ile temas etmesinin mümkün olmadığının anlaşıldığı, yangın çıkan bölüm davalıya ait olduğu ve fiilen de davalı tarafından kullanıldığından BK. 58. maddesi gereğince davalının bina sahibi olarak zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 1.818.650.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 25.6.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy