(818 S. K. m. 162, 163) (6762 S. K. m. 1268)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Rize Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22.11.2001 tarih ve 1998/132-2001/236 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin taşımasını üstlendiği kuru çay emtiasının davalı şirket tarafından abonman sözleşmesi ile kaza ve hırsızlığa karşı sigorta örtüsü altına alındığını, sigortalı emtianın taşıma sırasında çalındığını ve Çaykur'a çalınan mal bedelinin müvekkilince ödendiğini, sigorta poliçesi ile teminat altına alınan zararın davalı şirketçe tazmin edilmediğini kısmi dava ile istenen tazminat davasının Yargıtay'ın, müvekkilin sigorta yararlananı olmadığı ve sigortalı Çaykur'dan da tazminat için muvafakat alınmadığı gerekçesiyle bozulup reddedildiğini, Çaykur'un zararın tazmini açısından muvafakatinin alınması üzerine bu davanın açıldığını ileri sürerek, 577.499.727 liranın Çaykur'a ödeme yapılan tarihten itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, davacının sigorta yararlananı olmadığını, sigorta ettirenin Tezel Nakliyat Ltd. Şti. olup, davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını, istenen tazminatın abartıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, aynı konuda açılmış derdest dava varken aynı sebebe dayanarak dava açılmasında davacının hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle, dava reddedilmiştir. Dairemizce, davacının ilk davadan sonra BK. 162-163 maddeleri gereğince alacağı temlik aldığı, bu nedenle her iki davanın nedenlerinin aynı olmadığı gerekçesiyle işin esasına girilmesi için bozulmuştur. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, sigortalı emtianın 08 AU 182 plakalı araç ile taşındığı sırada çalınması nedeniyle davacının Çaykur'a 466.014.992 lira ödediği, bu miktarın davalıdan tahsili için Çaykur'dan temlikname alındığı gerekçesiyle dava kısmen kabul edilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve TTK. nun 1268. maddesinde öngörülen 2 yıllık zamanaşımı süresinde davanın açılmış bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, davalı sigorta şirketi, sigortalı emtiada oluşan gerçek kayıp ve zararları teminat altına almış olmasına rağmen, mahkemece taşıma sırasında yapılan hırsızlık nedeniyle oluşan davacı zararı uzman bilirkişi aracılığı ile belirlenmeksizin yazılı şekilde eksik incelemeye dayanılarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.07.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy