(6762 S. K. m. 119)
Dava: Taraflar arasında görülen davada U. Asliye 1.Hukuk Mahkemesince verilen 11.10.2001 tarih ve 2000/844-2001/730 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi A. Altun tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, kimya ve deri işi ile uğraşan müvekkilinin U.ta bulunan davalı H. Kargo acentesine teslim ettiği emtiadan 1 balya derinin İstanbul'da gerçek alıcı yerine başka bir şahsa teslim ettiğini ileri sürerek, şimdilik 2.906.385.300 lira maddi, 1.000.000.000 lira manevi tazminatın olay tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı H. Lojistik Kargo A.Ş. vekili, müvekkili şirket merkezinin İstanbul olması nedeniyle İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunu, müvekkili ile davacı arasında bir taşıma sözleşmesi bulunmadığını, göndereni R. Ay, alıcısı T. Kantarcıgil olan sözleşmeye taraf olmayan davacının aktif husumet ehliyeti olmadığını, istenen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı M. H., taşıma sözleşmesine davacının taraf olmadığını, H. Lojistik A.Ş.nin acentesi olması nedeniyle kendisi aleyhine dava açılamayacağını, istenen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı kargo şirketinin acentesi marifetiyle teslim aldığı emtiayı alıcısına teslim etmediği gerekçesiyle, 2.906.385.300 lira maddi tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.
Karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı H. Lojistik Kargo Hizmetleri ve Tic. AŞ vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün anılan davalı yönünden onanmasına karar vermek gerekmiştir.
2- Davalı M. H.nun temyizine gelince; Davacı vekili, müvekkili tarafından U.'dan İstanbul'a gönderilen bir balya derinin alıcısına teslim edilmediğini ileri sürerek, zararın tazminini istemiştir. Davalı M. H., diğer davalının U. ili acentesidir. TTK. nun 119.maddesi hükmüne göre, acentenin akdettiği veya akdinde aracılık yaptığı sözleşmelerden doğan ihtilaflardan dolayı müvekkil namına acenteye karşı dava açabilir. Başka bir değişle, acente aleyhine doğrudan doğruya dava açılamayacağı gibi, doğrudan doğruya sorumluluğuna da hükmedilemez. Mahkemece, anılan Yasa hükmü göz önüne alınarak, taşıma sözleşmesinde aracılık eden ve diğer davalının acentesi olan davalı M. H. aleyhindeki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile kabulü doğru görülmemiş, kararın davalı M. H. yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı H. Lojistik Kargo Hizmetleri ve Tic. AŞ vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün anılan davalı yönünden ONANMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı M. H.nun temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı M. H. yararına BOZULMASINA, ağıda yazılı bakiye 72.944.790 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalı H. Lojistik Kargo Hiz. Tic. A.Ş. alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı M.'a iadesine, 29.04.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy