(551 S. KHK. m. 7, 130)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 8. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 21.3.2001 tarih ve 2000/542 - 2001/280 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için tetkik hakimi A.O. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalıların Su sayaçlarını elektronik ön ödemeli su sayacına dönüştürme sistemi adlı buluş yaptıklarını iddia ederek 25.4.1995 tarihinde patent aldıklarını, ancak anılan buluşun yeni olmadığım, buluş sahibinin S. Elektronik Ltd. (U.K.) olduğunu ve 24.1.1985 tarihinde Avrupa Patent Bürosu'na başvurduğunu, 28.12.1992 yılından beri tescilli olduğunu, keza 18.11.1992 tarihinde de İngiltere'de tescil edildiğini, bu nedenle patentin korunması hakkındaki 551 Sayılı KHK'nın 7. maddesi gereğince tescilin hükümsüz olduğunu, davalıların E. Belediyesi'nce kartlı ön ödemeli su sayacı ihalesi için yaptığı hazırlık sırasında belediyeye karşı ceza ve hukuk davası açacaklarından bahisle ihtarname gönderdiklerini, müvekkilinin girdiği veya gireceği ihalelerde haksız zararlara uğramaması açısından zarar gören kişi kapsamında bulunduğunu ileri sürerek, 25245 nolu patentin hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir. Davalılar vekili, 551 Sayılı KHK'nın 130. maddesinde sınırlı olarak gösterilen dava hakkı sahipleri niteliğini davacının taşımadığını savunarak, reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre davacının 551 Sayılı KHK'nın 130. maddesinde belirtilen zarar gören kişi olarak kabulünün mümkün olmadığı gibi, tescilin yapıldığı sırada yürürlükte bulunan İhtira Beratı Kanunu'nda patent verilebilirlik kriteri olarak yenilik ve sanayiye uygulanabilirlik kriterlerinin benimsendiği, davalıların buluşunun da Dünya Fikri Mülkiyet Örgütü Wipo tarafından uluslararası araştırma ve inceleme otoritesi olarak kabul edilen Avusturya Patent Ofisi'ne yenilik ve sanayiye uygulanabilirlik kriterlerinin uygunluğunun tespit ettirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemece isabetli olarak davacının 551 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 130. maddesinde sayılan zarar gören kişiler arasında görülmemesi nedeniyle aktif dava ehliyetinin bulunmadığının saptanmasından sonra, ayrıca işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de sonucu itibarıyla doğru olan kararın onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.720.000. TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.05.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy