(6762 S. K. m. 1301)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Seydişehir Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 11.9.2001 tarih ve 2000/57-2001/421 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi A. Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde kasko sigortalı araca, davalının maliki bulunduğu vasıtanın tam kusurlu biçimde çarparak hasarlanmasına neden olduğunu ileri sürerek, 678.400.000 lira rücuan tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kazanın oluşumunda müvekkili şirkete ait araç sürücüsünün kusursuz olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporlarına nazaran, davanın kabulü ile 678.400.000 lira tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık, davacı şirket nezdinde kasko sigortalı araca, davalının işleteni bulunduğu aracın, trafik kazası neticesinde vermiş olduğu maddi zararın, TTK. nun 1301.maddesi gereğince tazmini istemine ilişkin olup, dava kusur esasına dayalı olarak açılmıştır.
Mahkemece, davanın kusur esasına dayalı olarak açıldığı gözetilerek, davacı vekilinin 9.8.2000 tarihli ilk bilirkişi raporunda belirlenen kusur oranlarını kabulü karşısında, davanın davalının işleteni olduğu araç sürücüsünün, bu bilirkişi raporuyla belirlenen, 5/8 oranındaki kusuruna göre sonuçlandırılması gerekirken, sonraki bilirkişi raporlarında belirlenen 8/8 kusur oranına göre, davalının sorumluluğunun belirlenmesi doğru olmamış ve kararın açıklanan nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.04.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy