(2004 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 3. Hukuk Mahkemesince verilen 13.6.2001 gün ve 2000/572-2001/381 sayılı kararı onayan Dairenin 28.1.2002 gün ve 2001/8379-2002/584 sayılı kararı aleyhinde davalı Gendaş A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıların maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısı bulundukları aracın tam kusurlu olarak karıştığı kazada müvekkiline kasko sigortalı aracın hasarlandığını, tazmin edilen hasar bedelinin rücuan tahsili için girişilen icra takibinin haksız itiraz ile durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile takibin (2.400.600.000) lira asıl, (456.986.300) lira işleyen faizin üzerinden devamına ve inkar tazminat isteminin reddine ilişkin verilen karar, davalılardan Gendaş A.Ş. vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davalılardan Gendaş A.Ş. vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan Gendaş vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, aynı trafik kazasında hasarlanan diğer aracın kasko sigortacısınca açılan ve Antalya Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 2001/303 Esas sayılı dosyasında görülen rücu davası yargılamasında uzman bilirkişinin 20.8.2001 tarihli raporunda davalı sürücü Mehmet Tunç'un %75 kusurlu olduğu sonucuna varılmış bulunmakla, bir sürücünün aynı kazada birbirinden farklı oranda kusurlu olması düşünülemeyeceğinden, anılan davadaki nihai kusur belirlemesinin beklenmesi ve doğacak çelişkinin giderilmesini sağlamak için kararın bozulmasında zorunluluk görülmüş, bu yöne ilişen karar düzeltme itirazlarının kabulü gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle davalılardan Gendaş A.Ş. vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 28.1.2002 gün ve 8379-584 sayılı ilamı kaldırılarak yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 16.05.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy