(4389 S. K. m. 14)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 23.2.2001 tarih ve 1995/115-2001/199 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi A
S
tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşüldü düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı S. Elektronik San. ve Tic. A.Ş.ne toplam 6 adet genel kredi sözleşmelerine istinaden gayri nakdi kredi kullandırıldığını, anılan kredi sözleşmelerinden 2 tanesine tüm davalıların, kalanına ise Yako Binyati, Jak Davidas ve Frimak Dış Tic. A.Ş.nin müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, müvekkili banka neznindeki kabul kredili vesaik mukabili ithalat işlemiyle ilgili davalılarca kabul edilip, müvekkili bankaca aval verilen 24.6.1994 vadeli 204.600 DM. ve 5.109.89 DM. faiz poliçelerinin vadesi geldiği halde davalılarca ödenmediğini, müvekkili tarafından yurt dışı muhabir bankaya henüz transferi yapılmamakla beraber, adı geçen kredinin vadesi geçmiş olduğundan, genel kredi sözleşmeleri uyarınca davalıların kredi bedelini depo etme yükümlülüklerinin bulunduğunu, belirterek, (209.709,89) DM. nakde dönüşmeyen, kabul kredili vesaik mukabili ithalat akreditifinin bedelinin depo ettirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı L. Y. vekili, müvekkilinin kefil olup, henüz bankaca ödenmeyen bir borç için müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını belirterek, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna nazaran, davacı bankanın 26.4.1994 vadeli 204.600 DEM. ve aynı tarihli 5.109,89 DEM. tutarlı iki poliçeye aval verdiği, poliçelerin vadelerinin gelmesine rağmen, henüz davacı banka tarafından bir ödemede bulunulmadığı, borçlunun bankaya verdiği çek ve senetlerden dolayı 449.593.300 liranın tahsil edildiği ve bankaca bloke olarak tutulduğu, davacı bankanın depo edilmesini isteyeceği meblağın 5.238.787.466 lira alacağı, davacının depo kararının DEM. cinsinden yapılmasına karar verilmesi isteminin, sözleşmenin 32.6 ncı maddesinde bankaya aval verilen poliçe bedelinin TL. cinsinden karşılığının depo edilmesini isteme hakkı verdiği anlaşılmakla, yerinde olmadığı, davalı L. Y.'in ise iki sözleşme toplamı 2.600.000.000 liraya kefil olduğu gerekçesiyle, (5.238.787.466) liranın davalılar tarafından davacı bankada faiz getirmeyen bir hesaba depo edilmesine, davalı L. Y.'in kefalet limiti olan 2.600.000.000 liradan sorumlu olmasına, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Bankalar Kanunu'nun 4672 sayılı yasayla değişik 14/5-C maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 08.07.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy