(556 S. KHK. m. 7)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 7. Ticaret Mahkemesince verilen 08.11.2001 tarih ve 2000/530 - 2001/703 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi D.B. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin 47 yıldır yayımı devam eden (HAYAT) adlı derginin sahibi olduğunu, ilk olarak 28.04.1957 tarihinde marka olarak tescil edildiğini, yenilenerek 28.04.1997 tarihine kadar geldiğini, bundan sonra yenilenmeyen markanın hükümsüz hale geldiğini, bu nedenle 17.03.1998 tarihinde yeniden tescil için davalı kuruma müracaat edildiğini, kurumun 556 sayılı KHK'nin 7/6 ve 1'inci fıkrası uyarınca talebi reddettiğini, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'na yapılan başvurusunun da red ile sonuçlandığını, oysa, müvekkiline ait markanın tanınmış marka olduğunu aynı ve ayırt edilmeyecek kadar benzer olduğu belirtilen FOTO HAYAT, AL HAYAT, HAYAT markaları ile faaliyet alanlarının farklı olduğunu ileri sürerek, Yeniden inceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun kararının iptal edilerek HAYAT adlı markanın müvekkili adına tesciline, müvekkili adına tescil var iken, koruma süresi içinde tescil edilen (FOTO HAYAT), (AL HAYAT) ve (HAYAT) markaları hakkında dava açma haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kap-samından, davacının markasının FOTO HAYAT markası ile aynı sınıfın alt grubunda bulunmadığı, AL HAYAT markası ile aynı ya da ayırt edilmeyecek kadar aynı olmadığı HAYAT markası ile ürünlerin benzer ya da aynı nitelikte olmadığı, gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 25.04.2000 gün M-333 sayılı kararının iptaline, tescil kararı idari nitelikte olduğundan tescil isteminin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz; itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4.960.000. lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına 04.01.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy