(1163 S. K. m. 16, 27)
Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 3.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28.02.2002 tarih ve 2001/267 - 2002/55 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin parasal edimlerini yerine getirmediği gerekçesiyle, davalı kooperatifin yönetim kurulu tarafından üyelikten ihraç edildiğini, ihraç kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, ihraç kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacının usulüne uygun olarak gönderilen birinci ve ikinci ihtarnamelere rağmen borcunu ödemediği için ihraç edildiğini, bu kararın usul ve yasalara uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere göre, kooperatif anasözleşmesinin 14/2 nci maddesinde parasal yükümlülükler için 30 günlük ödeme süresi öngörüldüğü halde ilk ihtarnamede davacıya 10 günlük süre verildiği, böylece sözleşmeye aykırı davranıldığı, ikinci ihtarnamede ise 1163 sayılı Yasa'nın 27 nci maddesine aykırı olarak bir ay yerine davacıya 30 gün süre verildiği, ayrıca ihtarnamelerde ödeme yapılmaması halinde ihraca karar verileceği hususunda açık bir ibare bulunmadığı, bu nedenle geçersiz ihtarnamelere dayanılarak verilen ihraç kararının iptali gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 4.960.000.- lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 11.11.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy