(5846 S. K. m. 68)
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17.07.2001 gün ve 2001/550-2001/140 sayılı kararı bozan Daire'nin 19.03.2002 gün ve 2001/10702-2002/2515 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinden Aydın B.'ın diğer müvekkili şirket adına çizdiği ve davalı A.Ş. tarafından yaptırılan fabrika binasına ilişkin mimari projenin uygulanarak inşaatın tamamlandığını, ancak davalılar tarafından müvekkillerinin izni alınmaksızın davalı A.Ş.ne ait ek bina inşaatında kopyalanarak mimari projenin kullanıldığını, böylece müvekkillerinin fikri eser niteliğini taşıyan projesine tecavüzde bulunulduğunu ileri sürerek, 58.009.500.000 TL. maddi, 20.000.000.000 TL. manevi tazminatın dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Toprak İlaç A.Ş. vekili, ihtiyaç nedeniyle ek binalar yaptırıldığını ve zorunlu olarak ilk bina cephesine uygun olarak inşa edildiğini, fikri esere tecavüz edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar vekili, fikri esere tecavüz ve kopyalama iddiasının doğru olmadığını, dış cephenin benzetilmesinin zorunluluktan kaynaklandığını, istenen tazminatın çok fazla olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı Aydın Boysan tarafından çizilen ana binaya ilişkin projenin, binaların yetersiz gelmesi üzerine yaptırılan ek binalara ait projelerin davalı Mete ve Levent tarafından yapımında kopyalanmış olduğu, davalıların izinsiz kopyalama işlemlerinin davacı Aydın B.'ın 5846 sayılı yasadan doğan mali ve manevi haklarına tecavüz oluşturduğu sonucuna varılarak, 14.815.566.590 TL. maddi, 7.000.000.000 TL. manevi tazminatın reeskont faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Kararı her iki taraf vekili de temyiz etmiş, Dairece taraf vekillerinin sair temyiz itirazları reddedilip, maddi tazminatın belirlenmesi yönünden davalılar, manevi tazminatın daha uygun olarak takdiri gerektiği yönünden davacılar yararına bozulmuştur.
Bu defa her iki taraf vekili de karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve bozma kararından sonra yapılacak olan ve davacının maddi zararının belirlenmesine ilişkin hesaplamada, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununun 68/f.1 maddesi hükmünün değerlendirilebilecek olmasının tabii bulunmasına göre, her iki taraf vekillinin HUMK. nun 440. maddesindeki hallerden hiç birine uygun bulunmayan karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin yerinde olmayan karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, alınması gereken 10.120.000'er lira karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı yasa ile değiştirilen HUMK. nun 442/3. madde hükmü uyarınca, takdiren 54.550.000 lira para cezasının karar düzeltilmesini isteyen taraflardan ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 21.06.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy