(1086 S. K. m. 440, 442)
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 5.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.11.2001 gün ve 2001/538-1440 sayılı kararı bozan Daire’nin 21.3.2002 gün ve 2002/498-2532 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketçe Romanya’ya vesaik mukabili yapılan toplam 1.585.087.80 USD.lık ihracata konu emtia için düzenlenen konişmentoların davalı banka şubesi adına düzenlendiğini, vesaiklerin bankaya verildiğini, ayrıca ihracata konu malın sigortalanarak sigorta poliçelerinin de davalı bankaya verildiğini, bunlara karşılık davalı tarafından genel kredi sözleşmesine istinaden müvekkiline 594.519 USD. avans verildiğini bilahare bakiye ihracat bedellerinin ödenmediği gibi, sanki kredi kullandırılmış gibi hesap kat işlemi yapılarak teminatların paraya çevrilmesi için icra takibinde bulunulduğunu, konişmentoları kendi adına düzenleten davalının, bedelleri tahsil etmemesinden müvekkilinin sorumlu tutmaya kalkıştığını, böylece ihracat bedelini alamayan ve taşınmazları satılan müvekkilinin zarara uğratıldığını ileri sürerek şimdilik 990.560.80 USD. ihracat bedelinin faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının kullandığı ihracat kredisini geri ödemediğini, konişmentoların müvekkili adına düzenlenmesinin kredi sözleşmesi gereği olduğunu, bu işlemin konişmento bedellerinin bankaya ödenmiş olduğu anlamına gelmediğini, davacının ihracat bedellerini haricen tahsil etmesi nedeniyle, muhatap bankaca bedelleri tahsil edilmeden vesaikin iade edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak davacının da %10 müterafık kusurlu olduğu benimsenerek benimsenerek (891.518.92) USD.nin %5 faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm 21.3.2002 tarihli ilamda yer alan nedenlerle bozulmuştur.
Taraf vekilleri, karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK.nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK.nun 442.maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 10.120.000 ar lira karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı yasa ile değiştirilen HUMK.nun 442/3.madde hükmü uyarınca, takdiren 54.550.000 ar lira para cezasının karar düzeltilmesini isteyen taraflardan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 21.06.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)