(818 S. K. m. 248, 257) (1086 S. K. m. 288)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İ. Asliye 9.Hukuk Mahkemesince verilen 20.9.2001 tarih ve 2000/355-2001/661 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 9.4.2002 günde davacı avukatı F.S. Yılmaz ile davalılardan K. avukatı C. Boyacıoğlu gelip, diğer davalı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi V. Çiçekli tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline ait 1.Kordonda taşınmazın davalı şirketlere Show Room olarak kullanılmak üzere aylık 2000 USD. na kiralandığını, kiralananın 1.6.1996 tarihinden boşaltıldığı 30.9.1997 tarihine kadar 16 ay süre ile davalılarca kullanıldığını ve toplam 32.000 USD. alacaklarının tahakkuk ettiğini davalılarca 10.881 USD. ödendiğini ve davalılara Konya Afradan kalan kira borçları düşüldükten sonra bakiye alacakları olan 13.119 USD. nin isteme karşın ödenmediğini ileri sürerek, 13.119 USD. nin fiili ödeme günündeki TL. karşılığının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı K Holding A.Ş. vekili, dava konusu taşınmaz ile müvekkilinin bir ilgisi bulunmadığını, aralarında yazılı ya da sözlü bir anlaşma olmadığını savunarak, davanın reddini istemiş, diğer davalı yargılamaya katılmamıştır.
Mahkemece, taraflarca sunulan kanıtlar, tanık beyanları ve dosya kapsamına göre, taraf yetkililerinin görüşmesi neticesinde davacıya ait taşınmazın show-room olarak kullanılmak üzere aylık 2000 USD. den davalı tarafa kiralandığı kira başlangıcı 1.6.1996 tarihinden yerin başlatıldığı 30.9.1997 tarihine kadar davalıların kira bedeli ödemediği, yapılan keşifte kiralanan yerde davalılara ait reklamı içerir tabelanın mevcut olduğu, davalıların bakiye kira borcunun 13.119 USD. olarak olduğunun anlaşıldığı, gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmişlerdir.
1- Dava, kira bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Davacı vekili, taraflar arasında sözlü kira sözleşmesi yapıldığını, aylık 2000 USD. kira bedeli üzerinden anlaştıklarını, davalıların kiralananı bir süre kullandıktan sonra tahliye ettiklerini, bir kısım kira bedelini ödemediklerini ileri sürerek, bakiye kira bedelinin tahsili isteminde bulunmuştur. Davalı K. holding A.Ş. vekili, davacı ile aralarında herhangi bir kira sözleşmesi bulunmadığını savunmuştur.
Kira ilişkisinin varlığını kanıt yükünün davacıda olduğu tartışmasızdır. HUMK. nun 288 nci maddesi karşısında dava konusu sözleşmenin miktar itibariyle senetle kanıt zorunluluğu bulunmaktadır. Davacı taraf sözleşmenin varlığına dair yazılı kanıt sunmadığına göre, davacıya davalı K. Holding A.Ş.nin kiracılık sıfatı bulunduğu yönünden yemin teklif etme hakkı hatırlatılmak ve oluşacak sonuç çerçevesinde hüküm kurulmak gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın davalı K. A.Ş. yararına bozulması gerekmiştir.
2- Davalı A. Pen A.Ş., yargılamaya katılmamış ancak temyiz dilekçesinde, davacıya ait taşınmazda bir süre kiracı olarak kaldığını ve fakat kiracı kaldığı süre için kira bedelini ödediğini beyan etmiştir. Davacı taraf da bir kısım kira bedelinin tahsil edildiğini kabul ederek, bu davayı kısmi alacak miktarı üzerinden açtığına göre, davacının kira sözleşmesinin devam ettiği süreyi ve bakiye kira alacağı olduğunu kanıt yükü yine davacıya aittir. Davacı bu iddiasını yazılı delille kanıtlayamadığına göre, kendisine bu hususta yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak oluşacak sonuca göre, karar verilmek gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması isabetli olmamış ve kararın davalı A. Pen A.Ş. yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 ve 2 nolu bentlerde bulunan nedenlerle, kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 250.000.000 lira duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.04.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy