(1163 S. K. m. 16)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 19.02.2002 tarih ve 2001/273-2002/54 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı, davalılardan kooperatifin üyesi iken, aidatları ödeyemediği için üyeliği bedel almadan, danışıklı olarak davalılardan Kenan'a devrettiğini, ekonomik durumu düzelince üyeliği tekrar geri alacağı hususunda onunla anlaştıklarını, esasen devir tarihinde Kenan'ın öğretmen olması itibariyle üyelik koşullarını taşımadığını, sitedeki üyeliğe konu dükkanı Kenan'ın değil, kendisinin hissedarı bulunduğu şirketin çalıştırdığını, ekonomik durumu düzelince Kenan'dan, üyeliğe tekrar geri devretmesini istediğini, Kenan'ın buna uymadığını, Kenan'ın sahte evrak düzenleyerek üye olduğu için hakkında ceza davası açıldığını, devir işleminin gerçek ve geçerli olmadığını ileri sürerek, kooperatif üyeliğinin kendisine ait olduğunun tespitini, olmazsa taşınmazın bedeli olan 20 milyar liranın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, devir işleminin bakanlıkça uygun görüldüğünü, aidatların aksamadan yatırıldığını, sözleşmenin taraflarının sözleşmenin muvazaalı olduğunu iddia edemeyeceklerini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar doğrultusunda, devrin ana sözleşmeye uygun yapıldığı, Bakanlık izin aşamasının da yerine getirildiği, devir sözleşmesinin tarafı olan davacının, devrin muvazaalı olduğuna dayanamayacağı, üyelikten ihraç koşullarının tespiti ve çıkarmanın kooperatife ait olduğu gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.920.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.01.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy