(743 S. K. m. 1, 2, 4) (818 S. K. m. 18, 107)
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 9. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 15.11.2001 tarih ve 1996/380 - 2000/1434 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe. layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı, 21.12.1993 tarihli dövize endeksli konut kredisi sözleşmesiyle (60.000) Alman Markı karşılığı (494.673.000.-) TL kredi kullandığını, 1994 yılında meydana gelen olumsuz ekonomik gelişmeler sonucunda edimler arasındaki dengenin bozulduğunu ileri sürerek, aylık ödemelerin 03.01.1994 tarihindeki döviz kuru üzerinden yapılması suretiyle sözleşmenin değişen koşullara uyarlanmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, uyarlama koşullarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemize ait 04.12.1995 tarihli ilama dayanılarak, karar tarihi itibariyle davacı borcunun (5.701.529.865.-) TL olduğunun tespitine, bu meblağın 20 eşit takside ve her taksitin (285.076.494.-) TL olarak ödenmesine, gecikme halinde yıllık % 7 temerrüt faizi uygulanmasına karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davalı bankadan alınan döviz kredisinin değişen şartlara uyarlanması istemine ilişkindir. Taraflar arasında imzalanan 21.12.1993 tarihli kredi sözleşmesinin eki niteliğindeki geri ödeme planı uyarınca taksit tarih ve miktarlarının belirlenmiş olduğu konusunda ihtilaf bulunmamaktadır. Bu durumda, BK.nun 107/3 ncü maddesi uyarınca temerrüdün gerçekleşmesi için ihtara gerek olmadığı da açıktır. Temerrüde düşen borçlu ise, borcunun uyarlanması yönünden bir istemde bulunamaz. Dosyanın incelenmesinde davacının, özellikle 1994 yılı 4, 5, 6, 7,9, 10 ncu aylarında yaptığı ödemelerde temerrüde düştüğü görülmektedir. Davalı vekili ise özellikle 09.01.2001 tarihli dilekçe ile temerrüt savunmasında bulunmuştur. Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyet raporu Dairemizin kökleşmiş içtihatlarına uygun ise de, dava koşullarından olan davacının ödemelerinde temerrüde düşüp düşmediği hususunun incelenmemesi doğru olmamıştır. Bu durum karşısında mahkemece davacı borçlunun, davadan önce, davalı bankaya olan borçları bakımından temerrüde düşüp düşmediğinin incelenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.01.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy