(818 S. K. m. 53)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Konya Asliye 4. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 01.04.2002 tarih ve 2000/599-2002/231 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi Sıttıka'nın, davalıların işleteni ve sürücüsü bulundukları araçta yolcu iken, kapıların açık olması nedeniyle araçtan düşerek vefat ettiğini ileri sürerek bu davada Mahmut K. için şimdilik ( 2.000.000.000 ) TL. maddi ( 2.000.000.000 ) TL. manevi tazminatın, birleşen davada Düriye K. için şimdilik ( 10.000.000.000 ) TL. maddi, ( 20.000.000.000 ) TL. manevi, Resmiye K. için ( 5.000.000.000 ) TL. manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, talebin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı sürücünün %75 müteveffanın %25 oranında kusurlu oldukları, davanın ıslah edildiği gerekçesiyle, davacı Mahmut yönünden ( 2.981.233.806 ) TL.maddi, Düriye yönünden ( 3.995.266.788 ) TL. maddi, her iki davacı için ayrı ayrı ( 1.500.000.000 ) TL. manevi, Resmiye yönünden ( 750.000.000 ) TL. manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı Mehmet Ö. vekili temyiz etmiştir.
Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, davalı sürücü Mehmet Özdemir hakkında Konya 4. asliye Ceza Mahkemesi'nin 2000/759 esas sayılı dava dosyasında, kamu davası açıldığı ve halen görülmekte olduğu anlaşılmaktadır. Ceza dosyasında dinlenen tanık beyanları ve yapılan yargılama sonucunda verilecek karar, bu davayı doğrudan etkileyeceğinden, mahkemece, ceza yargılamasının sonucu beklenmeden, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.01.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy