(4077 S. K. m. 3, 10, 23)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 9. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28.03.2002 tarih ve 2001/1356 - 2002/277 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan konut destek kredi sözleşmesi uyarınca dolar bazında kredi kullandığını, ülkedeki ekonomik kriz nedeniyle döviz taksitlerini edimler arasındaki dengenin bozulduğunu ileri sürerek sözleşmenin uyarlanmasını talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, davanın tüketici kredisinin uyarlanmasına ilişkin olduğu, bu tür davalara Tüketici Mahkemeleri'nin bakması gerektiği sonucuna varılarak mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, mesken alımı için davalı Banka imarından davacıya verilen kredi ile ilgili sözleşmenin uyarlanması işlemine ilişkindir.
Mahkemece, davaya konu kredinin tüketici kredisi olması nedeniyle 4077 sayılı Yasa'nın 10 ve 23 ncü maddesi uyarınca yetkili mahkemenin Tüketici Mahkemesi olduğu gerekçesiyle, görevsizlik ve dosyanın Tüketici Mahkemesi ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Hemen belirtmek gerekir ki, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 10 ncu maddesinde tüketici kredisi, tüketicilerin banka ve benzeri finans kurumlarına bir mal veya hizmeti satın almak amacıyla başvurduklarında kullandıkları kredi olarak tanımlanmıştır. Yine aynı Yasa'nın, 23 ncü maddesinde bu Kanun'un uygulanmasıyla ilgili olarak çıkacak uyuşmazlıklara Tüketici Mahkemeleri'nde bakılacağı öngörülmüştür. Ancak, 4077 sayılı Kanun'un 3 ncü maddesinde mal tanımı ticaret konusu taşınır eşya olarak yapılmıştır. Bu nedenle söz konusu mal tanımından yola çıkıldığında gayrimenkul alımı için verilen kredileri tüketici kredisi olarak kabul etmek mümkün değildir.
Görülmekte olan davada dosya içerisindeki sözleşme ve resmi ipotek senetlerinden, davacının aldığı kredinin mesken alımı için kullanıldığı anlaşılmakla, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'a göre bu kredinin 10 ncu maddede düzenlenen tüketici kredisi olarak kabul edilmesi olanaklı bulunmadığından, bu davaya bakma görevi Tüketici Mahkemesi'ne ait değildir.
Açıklanan bu durum karşısında, yargılama yapılarak işin esası hakkında bir karar vermek yerine, yazılı olduğu şekilde görevsizlik kararı verilmesi yerinde olmadığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.01.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy