(3213 S. K. m. 12) (3095 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İscehisar Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyarak verilen 06.03.2002 gün ve 2001/120-2002/22 s. kararın Yargıtay'ca tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe Altun tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve bütün belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline mermer ruhsatına sahip bulunduğu sahanın (45.000) m2'lik kısmının 11.4.1980 ve 17.7.1981 günlü sözleşmelerle kullanma ve tasarruf haklarının davalıya devredildiğini, davalının kendisine tahsis edilen sınırları aşarak sair alanlara tecavüz edip üretim yaptığı gibi Maden Kanunu'nun 12. maddesine aykırı olarak kantar ve maden sevk fişi olmaksızın maden sevkiyatı yapmak suretiyle müvekkilinin ruhsat hakkını da tehlikeye soktuğunu, ihtar bildirimlerinin sonuç vermediğini ileri sürerek, davalının haksız müdahalesinin önlenmesini ve şimdilik beş milyar TL. tazminatın davalıdan tahsilini, birleşen dava ile de asıl davada istenen tazminata reeskont faizi yürütülmesini ve ayrıca (35) milyar TL. ek tazminatın reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, bir yıldan önceye dayalı tazminat talebinin zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin kendi mermer sahası dışında üretim yapmadığını savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.
Mahkemece asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 19.06.2001 günlü kararı ile davalı yararına bozulmuş, taraf vekillerinin karar düzeltme talebi Dairemizin 02.11.2001 günlü kararı ile reddedilmiştir.
Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalının müdahalesine yönelik kararın Yüksek Yargıtay'ın 19.06.2001 günlü kararı ile onandığı, tazminata yönelik üretim miktarının 3577 m3 olarak yine Yargıtay kararında belirtilerek kesinleştiği gerekçesiyle, davalı müdahalesinin önlenmesine, 5.000.000.000 TL.nın 12.09.1996 gününden itibaren %57 reeskont faiziyle birlikte, 35.000.000.000 TL.nın ise 18.03.1998 gününden itibaren %80 reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davacı vekili, 18.03.1998 günlü birleşen dava dilekçesinde 35.000.000.000 TL.nın reeskont oranında faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece birleşen davada, 35.000.000.000 TL.nın 18.03.1998 gününden itibaren işleyecek %80 reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir. Ticari işlerde uygulanacak temerrüt faiz oranı 3095 s. Yasa'nın 2. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre oran, TC. Merkez Bankası'nca kısa vadeli krediler uygulanan avans faiz oranı olup, bu oran zaman içinde TC. Merkez Bankası'nca yeniden belirlenmektedir.
Mahkemece bu husus gözetilerek, 18.03.1998 gününden itibaren hükmedilen avans faiz oranına ilerde yapılacak değişikliklerin infazda dikkate alınmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde alacağın %80 oranında sabit bir faizle tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu sebeple davalı yararına bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK.438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm kısmının 2.fıkrasının son bendindeki %80 reeskont faizi ile sözcüklerinden sonra gelmek üzere (tahsil gününe kadar yapılan değişikliklerin infaz sırasında dikkate alınmasına) ibaresinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy