(4721 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 5.6.2002 tarih ve 2001/431-2002/220 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Berkant Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan %2,7 faiz oranlı tüketici kredisi aldığını, düzenli şekilde geri ödemelerini yaptıklarını, Mayıs 2001'den itibaren davalının haksız bir şekilde faiz oranını %6 oranına çıkararak ödemelerin yapılmasını istediğini iddia ederek, faizin aylık %2,7 oranında ödenmesinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kredinin tüketici kredisi olmadığını, sözleşme gereği bankaya faiz oranını değiştirme yetkisinin tanındığını, kaynak maliyeti artırdığından makul seviyeye çıkarılarak faiz oranının tespit edildiğini ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından, kredinin genel kredi sözleşmesi olduğu, faiz oranının belirlenmesinin sözleşme hükmü bulunduğu, belirlenen oranın ahde vefa ilkesi ve dürüstlük kuralına aykırılık teşkil etmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.920.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.02.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy