(2918 S. K. m. 95)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 8.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.06.2002 tarih ve 2001/762 - 2002/537 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi …..tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirkete trafik sigorta poliçesiyle sigortalı ve davalının maliki olduğu aracın karıştığı kaza sonrasında müvekkiline rücu edilmesi nedeniyle müvekkilinin poliçe teminatından 750.000.000.-TL ödeme yaptığını, davalının sürücü belgesi kazadan önce emniyet tarafından alındığı halde ehliyetsiz araç kullanmaya devam ederek Sigorta Genel Şartları’nın 4/c maddesine aykırı davrandığını ileri sürerek, anılan meblağın ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, yanıt vermemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere göre, kaza tarihinde sigortalı araç sürücüsü …’in ehliyetnamesinin bulunduğu, bu nedenle sigorta genel şartlarına aykırı bir davranışının olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Mahkemece, gelen cevabi yazıya göre davacının Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartları’nın 4/c ve Karayolları Trafik Kanunu’nun 95 nci maddesi gereğince rücu hakkı bulunduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde davanın reddedilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.02.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)