(6762 S. K. m. 1282)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 9.Ticaret Mahkemesince verilen 4.10.2001 tarih ve 2001/166-764 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı şirketin kasko sigortasını yaptığı müvekkiline ait aracın park ettiği yerden çalındığını ve bilahare hasarlı olarak bulunduğu, ancak poliçe teminatı altındaki zararın sigorta şirketince tazmin edilmediğini ileri sürerek, 1.449.360.500 liranın 12.6.2000 tarihinden itibaren reeskont oranı üzerinden faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, davacının araç anahtarını araç üzerinde bırakarak zarara neden olduğunu, poliçe genel koşulları B.2 maddesi gereğince hasarın teminat dışında kaldığını savunmuştur. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, her ne kadar hırsızlığın araç üzerinde bırakılan anahtar ile gerçekleştiği sabit ise de, TTK.nun 1282.maddesi uyarınca sigortacının ilke olarak harp ve isyan dışında bütün hasarlardan sorumlu olduğu, rizikonun istisna edilmesi durumunda bu hususun kanıtlanmasının sigorta şirketine ait olduğu, poliçe genel koşullarının A-5 maddesinde aracın kendi anahtarı ile çalınmasından kaynaklanan hasarın teminat dışında kalacağına ilişkin hüküm bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 78.300.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 24.4.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy