(1086 S. K. m. 176, 437) (6762 S. K. m. 1301, 1334)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 26.06.2002 tarih ve 2001/346-2002/642 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Deniz Biltekin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline ait aracın, davalı sigorta şirketine trafik sigortası ile sigortalı olduğunu, aracın 3. bir araçla çarpışarak kaza yaptığını ve 3. aracın mülkinin müvekkili aleyhine açtığı dava sonucu 703.000.000-liranın tahsile karar verildiğini, icra dosyasına toplam 01.0326.202.775-lira ödendiğini, en son taksit ödeme tarihinin 31.05.2000 olduğunu ileri sürerek davalı sigorta şirketinin poliçe limiti miktarından 286.815.000-liranın 31.05.2000 tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu kazada hem 3. şahsa ait aracın hem de başka bir 3. şahsa ait ışıklı panonun hasar gördüğünü, poliçe limiti 500.000.000-liranın proporsiyon hesabı ile bu şahıslara ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından davalı tarafından olayda zarar gören m. soğutma Ltd. Şti. ne proporsiyon olarak belirlenen miktarın ödenmediği anlaşıldığından 286.815.000-liranın 12.11.2000 temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davanın 30.3.2001 tarihinde açılıp, faiz talebinin 4489 sayılı Yasa ile değişik 3095 sayılı Yasa'nın 1/1.madde hükmüne göre reeskont oranında talep edilmesine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak, davalının sebepsiz zenginleşme tarihi davacının icra dosyasına yaptığı ödeme tarihi olduğundan, talep gibi icra dosyasına yapılan en son ödeme tarihi olan 31.5.2000 tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
3- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; taraflar arasındaki uyuşmazlık, HUMK. nun 1. ve devam eden maddeleri uyarınca görevli Sulh Hukuk Mahkemesinde karara bağlanmıştır. HUMK'nun 176/11.madde ve bendinde ise basit yargılama usulüne bağlı tutulan dava ve işlerin adli ara vermede de görüleceği açıklanmıştır. Buna göre, mahkemenin gerekçeli karar davalı vekiline 29.7.2002 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK. nun 437.maddesinde yazılı süre geçirildikten sonra 8.8.2002 günü davalı tarafından temyiz edilmiştir. Aynı Yasa'nın 432/4. maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay da bu konuda karar verebileceğinden, davalının temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarı da (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK. nun 432/4 maddesi uyarınca süre yönünden REDDİNE, İstek halinde aşağıda yazılı harcın temyiz edene iadesine, 03.03.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy