(Hayvan Hayat Sigortası Genel Şartları m. 13)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Tavşanlı Asliye Hukuk (Tic.) Mahkemesi'nce verilen 23.10.2001 tarih ve 2001/27-868 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı sigorta şirketine iki ayrı Hayvan Hayat Sigorta Poliçesi ile sigorta ettirdiği iki ayrı hayvanın ölümüne ilişkin veteriner raporu ibraz ettiği halde ödeme yapılmadığını ileri sürerek, sigorta bedelleri toplamı olan 1.400.000.000 lira tazminatın 15.06.2000 ve 18.06.2000 olan ölüm tarihlerinden itibaren temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, tazminat miktarlarına ve faiz başlangıç tarihlerine itiraz etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar doğrultusunda, iki ayrı poliçe bedelleri toplamı olan 1.350.000.000 lira tazminattan davalının sorumlu olduğu, davalının yargılama sırasında kısmi ödemede bulunduğu, bu ödemenin öncelikle faizden düşülmesi gerektiği, davalının, kendi veterinerinin düzenlediği 18.06.2000 tarihli rapordan itibaren temerrüde düştüğü gerekçeleriyle, 1.350.000.000 liranın 18.06.2001 tarihinden itibaren temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, kısmi ödemelerin dikkate alınmasına, 18.06.2000 tarihinden itibaren ödemelerin yapıldığı tarihlere kadar faiz işletilmesine, ödenmeyen 324.000.000 lira da aynı tarihten itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, Hayvan Hayat Sigorta Poliçesi'nden kaynaklanan sigorta alacağının tahsili istemine ilişkindir.
Hayvan Hayat Sigorta Genel Şartları'nın Tazminatın Hesabı başlıklı 13. madde hükmü gözetilerek ve gerektiğinde uzman bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonuca varılmak ve temerrüt faizi başlangıcı da aynı madde hükmüne göre tespit edilmek gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi, doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazların kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.05.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy