(2918 S. K. m. 97) (818 S. K. m. 51)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 29/05/2002 tarih ve 2001/534-2002/344 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi D. Biltekin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortası ile sigortalı aracın, davalıların malik sürücü ve trafik sigortacısı olduğu aracın tam kusuru ile çarpması sonucu hasarlandığını ileri sürerek sigortalılarına ödedikleri 607.266.TL' nin 17/01/2000 tarihinden itibaren temerrüt faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı sigorta şirketi, davalılara ait aracın poliçesine kayıtlarda rastlanamadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı İ.E.T.T. Genel Müdürlüğü vekili, hasar ve kusur oranını kabul etmediklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı Kadir İştar, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından davalı sigorta şirketinin poliçesi olayı kapsamadığından bu davalı yönünden davanın husumet yönünden reddine, diğer davalılar yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı İ.E.T.T. Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davalı İ.E.T.T. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili, son celse trafik sigorta poliçesinin olayı kapsamadığına bir diyeceği olmadığını beyan etmiştir. Davalı İETT Genel Müdürlüğü ile davalı sigorta şirketi 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu 'nun 97. ve Borçlar Kanunu 'nun 51. madde hükmü uyarınca, davacıya karşı müteselsilen sorumlu olduğundan ,İETT. Genel Müdürlüğü'nün kararı davalı sigorta yönünden temyiz etmede hukuki yararı olduğu gibi davacı vekilinin beyanı davalıları bağlayıcı nitelikte bulunmamaktadır.
Davacı tarafından davalı sigorta şirketinin sorumluluğuna dayanak yapılan ve kaza tutanağında numarası belirtilen dava dilekçesi ekinde sunulan 128426798 sayılı ve 31.12.1998/99 vadeli poliçede, plaka numarası yok ise de, bu poliçedeki şasi no ile davalı İETT Genel Müdürlüğü tarafından dosyaya sunulan aynı araca ait 152780009 nolu ve 31.12.2000/2001 vadeli poliçede plaka numarasının açıkça yazıldığı gibi, ilk poliçedeki şasi no da aynıdır. Bu itibarla, mahkemece, davalı araca ait sigorta poliçesinin gerçek numarası araştırılıp bir örneği dosyaya celbedildikten ve olmaz ise , davalı şirketin merkezinde keşif yapılarak, kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra davalı sigortanın sorumlu olup olmadığının tespit edilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda ( 1 ) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı İETT. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ( 2 ) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı İ.E.T.T. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı İ.E.T.T. şirketi yararına BOZULMASINA , ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.03.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy