(Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları (ZMSS) B.4)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Antalya Asliye 4. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 11.04.2003 tarih ve 2001/1056 - 2003/319 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıya ait aracın müvekkili şirket nezdinde zorunlu trafik sigortası ile sigortalı bulunduğunu % 100 kusurlu hareketi sonucu karıştığı kaza neticesinde 3. şahsa (559.000.000) TL ödenmek zorunda kalındığını, kaza sonrası sigortalı araç sürücüsünün olay yerini terk ettiğini belirterek, poliçe genel şartlarının 4/c-d maddeleri uyarınca (559.000.000) TL tazminatın 3. şahsa ödenme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna nazaran, davacının poliçe genel şartlarının 4/c ve d maddeleri uyarınca aracın sevk ve idare edildiğini kanıtlayamadığı, salt sigortalı araç sürücüsünün % 100 kusurlu olmasının davacının sigortalısına rücu hakkı vermeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının Zarar Görenlerin Haklarının Saklı Tutulması ve Sigortacının İşletene Rücu Hakkı başlığını taşıyan 4. maddesinde sigortalı araç sürücüsünün olay yerini terkine dayalı bir rücu sebebi gösterilmemesine, bu durumun tek başına aynı genel şartların 4/a maddesi uyarınca kasıt veya ağır kusur haline de delalet etmemesine göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.11.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy