(6762 S. K. m. 1301) (818 S. K. m. 101)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Çorlu Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 23.10.2001 tarih ve 2000/861 - 2001/970 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı O. Nak. Ltd. Şti. temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, bir kısım davalıların murisinin sürücüsü, diğer davalı Ltd. Şti.'nin maliki olduğu aracın müvekkili şirkete kasko sigortalı araca kusurla 10.10.1998 günü çarpması sonucu oluşan 310.826.000 lira hasar bedelinin müvekkilince sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, bu meblağın olay tarihinden itibaren temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı limitet şirketi temsilcisi, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı mirasçıları, ödeme yapamayacaklarını savunmuşlardır.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın olay tarihinden itibaren temerrüt faiziyle birlikte kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalılardan limitet şirket temsilcisi temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılardan mümeyyiz şirket temsilcisinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, TTK.'nun 1301. maddesi uyarınca açılmış kasko rücu davasıdır.
Bu tür davalarda, malik ve sürücü konumundaki zarar sorumluları bakımından, davacının sigorta ettirene yaptığı ödeme tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi gerekmektedir.
Somut olayda, davacının sigorta ettirene yaptığı ödemeye ilişkin ibranamede ödeme tarihi yazılı olmayıp, davacı esasen olay tarihinden itibaren temerrüt faizi istemiştir. Ödeme tarihine ilişkin davacıdan kanıt istenerek, davalılardan malik konumundaki mümeyyiz şirket bakımından, belirlenecek ödeme tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, bu davalı bakımından olay tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, davalılardan mümeyyiz şirket temsilcisinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 no.lu bentte açıklanan nedenle, diğer temyiz itirazının kabulü ile hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy