(4077 S. K. m. 3, 10, 23)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 7. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17.12.2002 tarih ve 2001/1373-2002/1326 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi A. S. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Güneşli Şubesi'nden dövize endeksli taşıt kredisi kullandığını, kullandığı (8152) USD karşılığı 15.12.2000-15.06.2006 tarihleri arasında 67 ay aylık (180) USD geri ödemeyi kabul ettiğini, ilk 8 aylık taksitin ödendiğini, ancak döviz kurlarındaki beklenmedik artış nedeniyle müvekkilinin yükümlülüklerini yerine getirmesinin imkansız olduğunu belirterek, sözleşmenin günün hal ve şartlarına uyarlanmasına, geri ödeme borçlarının TL. ye uyarlanarak, TL. olarak taksitlendirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, sözleşmenin tarafların serbest iradeleriyle kurulduğunu, somut olayda uyarlama koşullarının bulunmadığı, davacının davadan önce temerrüde düşmüş olması nedeniyle uyarlama istenemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna nazaran, 1994 yılı ile 2001 yılı arasındaki süre içerisinde ülkemizde sürekli olarak enflasyonun %80'lerin üzerinde seyrettiği, buna paralel olarak sürekli olarak döviz kurlarında artışlar yaşandığı hususunun herkes tarafından bilinebilir olduğunu, TEFE, TÜFE ve faiz oranlarındaki artışlar gözetildiğinde, ayrıca kredinin bankaya maliyet, taşıt fiyatlarındaki artışlar dikkate alındığında, sözleşmeye müdahale şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temiz edilmiştir.
1-) Dava, davacı tarafından davalı bankadan kullanılan taşıt kredisi sözleşmesinin beklenmeyen koşullar nedeniyle uyarlanması istemine ilişkindir.
4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3. maddesinin (c) ve (k) bentleri ile (10). ve (23). maddeleri gereğince uyuşmazlık inceleme görevi Tüketici Mahkemeleri'ne ait olup, mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosyanın Tüketici Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi yanlış olmuş ve kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.
2-) Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.10.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy