(818 S. K. m. 41, 44) (3167 S. K. m. 16)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye 1.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 16.03.2001 tarih ve 1999/402 - 2001/213 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı banka tarafından, hayali bir şirket olan diğer davalı adına çek hesabı açıldığını, bu hesaptan keşide edilen 30.09.1998 ve 30.10.1998 tarihli, 250.000.000.- TL ve 300.000.000. TL bedelli iki adet çekin davalı şirket yetkilileri tarafından müvekkili şirkete bir borca karşılık olmak üzere verildiğini, çek karnesi verirken gerekli dikkat ve özeni göstermeyen davalı bankanın zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 550.000.000. TL. nın çeklerin karşılıksız kaldığı tarihten itibaren, ticari faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili, davacının tüm haklarını tüketmeden bu davayı açtığını, zararın oluşumunda davacının kendi kusurlu davranışlarının neden olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı temsilcisi, duruşmalara katılmamış ve savunmada bulunmamıştır.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı şirketin fiilen mevcut olmadığı ve bu şirket hakkındaki davadan feragat edildiği, davalı bankanın hesap dahi açmadığı ve fiilen mevcut olmayan bir şirket adına çek karnesi düzenlemekle, davacının da ödenme riskini araştırmadan çek kabul etmekle % 50 oranında kusurlu bulundukları gerekçesiyle, davalı banka hakkındaki davanın kısmen kabulüne 275.000.000. TL. nın temerrüt faiziyle birlikte davalı bankadan tahsiline, diğer davalı hakkındaki davanın feragat sebebiyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Bankalar Kanunu'nun 4672 sayılı yasayla değişik 14/5-c maddesi gereğince Demirbank T.A.Ş.'den harç alınmasına mahal olmadığına, 20.10.2003 oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy