(6762 S. K. m. 1301) (2918 S. K. m. 95/2, 107)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Üsküdar Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 26.07.2002 tarih ve 2002/644 - 2003/530 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı S. Seyahat AŞ. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı sigortacının TTK'nun 1301. maddesi hükmüne dayalı olarak davalı taraf aleyhine açtığı rücu davası sonucunda, mahkemece davalılardan G. Otomotiv AŞ. hakkındaki davanın reddine, davalı AÇ. hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalılar hakkındaki davanın kabulüne dair tesis edilen hüküm, davalı S. Seyahat AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan alacağın rücuen tahsili istemine ilişkindir. 2918 Sayılı KTK'nun 107. maddesi uyarınca işleten, kendisinin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerden birinin aracın çalınmasında veya gasp edilmesinde kusurlu olmadığını ispat ederse, sorumluluktan kurtulur. Madde metninden açıkça anlaşıldığı üzere 107. madde uyarınca işletenin sorumluluktan kurtulabilmesi için, öncelikle aracın çalınmış veya gasp edilmiş olması gerekir. Somut olayda, mümeyyiz davalı S. AŞ. vekili ise, işleten olan müvekkilinin, aracı kiraya verdiği dava dışı AM. tarafından, kira süresi sonunda aracın iade edilmediğini, bu nedenle müvekkilinin KTK'nun 107. maddesi uyarınca sorumlu bulunmadığını savunmuştur. Bu durum karşısında mahkemece, aracın rıza ile elden çıktığı ve emniyeti suiistimalin söz konusu olduğu somut olayda, KTK'nun 107. maddesinin uygulama yeri bulunmadığı gerekçesiyle davalı S. AŞ. vekilinin savunmasının reddine ve davanın kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru değilse de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nun 438/9. maddesi uyarınca değişik bu gerekçeyle onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı S. Seyahat AŞ. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın HUMK'nun 438/9. maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 157.950.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.05.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy