(6762 S. K. m. 58) (818 S. K. m. 414)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 5.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 26.5.2003 tarih ve 2000/238-2003/613 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 28.9.2004 günde davacı avukatı Kerem C ile davalı avukatı Nilüfer K gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar Arslan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, çocuk giyim üreticisi olan davalı Fransız şirketinin Türkiye pazarına girmesine dönük olarak müvekkilince uzun yıllar boyunca pazar araştırması yapılarak birlikte iş yapılması hedefine yönelik olarak müvekkilince eleman çalıştırıldığını, ülke çapında 52 bayiden oluşan bayilik ağı kurularak bayilerin eğitildiğini, yurt içi üretimine dönük hazırlıklar ve tanıtım çalışmaları yapıldığını, ancak, daha sonrada davalının Türkiye'de yatırım planından vazgeçtiğini ileri sürerek, davalı ile olan hukuki ilişkisinden doğan giderler toplamı (269.500.000.000) TL, TTK.nun 58/d ve BK.nun 414. maddeleri uyarınca (50) şer milyar TL maddi ve manevi tazminatın reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin karşılıklı hiçbir taahhüt olmaksızın planladığı yatırımın değişen ekonomik şartların zorlaması ile gerçekleştirilemediğini, müvekkilinin borcunun bulunmadığını savunmuştur.
Mahkemece, sunulan ve toplanan kanıtlara, tanık anlatımlarına ve bilirkişi raporlarına dayanılarak, davacının maddi zararının iki kalemde (130.127.846.767) TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile anılan miktar maddi ve taktir edilen (10.000.000.000) TL manevi tazminatın reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir .
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve kararın dayandırıldığı ikinci bilirkişiler kurulunca düzenlenen 26.3.2003 tarihli raporun 10.4.2003 tarihinde tebliğ edilmesine karşın yasal süre içerisinde ve sonrasında davalı tarafça itiraza konu edilmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, davanın kısmen kabul edilen maddi tazminat yönünün sözleşmeye aykırılık ve verilen hizmet bedeline ilişkin olmasına haksız rekabet-haksız eylem iddiasına dayalı tazminat iddialarının kabul edilmemiş olmasına karşın, yasal koşullarının varlığı tartışılıp irdelenmeden ve gerekçesi gösterilmeden davacı yararına 10 milyar lira manevi tazminat takdiri doğru görülmemiş, kararın bu bakımdan bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentteki nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 375.000.000 lira duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.9.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy