(6762 s. TK/1290)
Taraflar arasında görülen davada Keşan Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 23.5.2003 tarih ve 2002/34/2003/198 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Muktedir Lale tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline ait binanın davalıya kar ağırlığı sebebiyle oluşacak rizikoda dahil olmak üzere, Yangın Konut Paket Sigorta Poliçesi ile sigortalı.olduğunu, 17.12.2001 günü kar yağışı nedeniyle, binanın kolonlarının kırılarak çöktüğünü, rizikonun davalıya ihbar edildiğini ancak hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 2.350.000.000- TL.nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, poliçe düzenlenirken sigorta konusu yerin gerçekte ahır olmasına rağmen konut olarak beyan edildiğini, hasarın poliçe tanziminden önce meydana geldiğini, ihbar yükümlülüğüne uyulmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara göre, davacıya ait taşınmazın kar ağırlığı nedeniyle çöktüğü, bu hususun teminat kapsamında bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 2.250.000.000- TL nin temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına,ihbar yükümlülüğünün ihlali somut olay itibariyle sigorta sözleşmesini geçersiz kılmayacak nitelikte olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, Yangın Konut Paket Sigorta Poliçesi 'nden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.
Sigorta ettirenin sözleşme yapılırken TTK.nun 1290 ncı maddesi gereğince, gerçek durumu bildirme yükümlülüğü bulunmaktadır. Sigorta konusu taşınmazı davacı, konut olarak beyan etmiş ise de, bu yer gerçekte ahır (depo) olup, poliçe tanzimi sırasında, davacı davalı sigortacıya bu yeri ahır (depo) olarak, bildirilmiş olsa idi, sigortacının emsal uygulamaları itibariyle, ahır (depo) için sigorta poliçesi düzenleyip düzenlenemeyeceği ve şayet düzenlenecek ise, daha yüksek primle sözleşme yapıp yapmayacağı savunması üzerinde durulması ve hasıl olacak sonucuna göre ödenecek sigorta bedelinin belirlenmesi gerekirken, savunmanın bu yönünün dikkate alınmaması isabetli görülmemiştir.
Öte yandan, davalı sigorta şirketinden varsa rizikoyla ilgili ekspertiz raporunun celbi düşünülmeksizin, yalnızca davadan önce davacı tarafından yaptırılan ve yargılama sırasında itiraza uğrayan delil tespit bilirkişi raporuna dayalı hüküm tesisi de doğru olmamıştır.
Diğer yandan, kararın hüküm kısmında temerrüt faizinin başlangıç tarihinin gösterilmemesi dahi doğru bulunmamıştır.
Sonuç: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.06.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy