(818 S. K. m. 51) (6762 S. K. m. 1263, 1264, 1265, 1266, 1267, 1301)
Taraflar arasında görülen davada (Ankara Asliye Yirmiikinci Hukuk Mahkemesince verilen 24.6.2003 tarih ve 2002/708-2003/453 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, Noter Sorumluluk Sigortacısı olan müvekkilinin sigortalısı ile davalı Hazine aleyhine sonuçlanan yargılama sonunda hükmedilen miktarın sigortalı tarafından ödenip müvekkiline rücu edildiğini, müvekkili tarafından ödeme yapılması nedeniyle sigortalının haklarına halef olunduğunu, davalının payına isabet eden kısmı ödemesi gerektiğini ileri sürerek, 3.905.000.000.-TL.nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kesinleşen mahkeme kararında rücu hususunun karara bağlanmadığını, BK.nun 51/2. maddesine göre en son sorumlu olduklarını, davacının ancak diğer sorumlulardan isteyebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, davaya konu tazminatın sahte vekaletle bir kısım taşınmazların tapuda satışından kaynaklandığı, davalının sorumluluğunun yasadan doğduğu, BK.nun 51/2. maddeye göre zararın tazmininin haksız eylem -akit- kanundan doğan sıralamaya göre olacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu zararın oluşmasında davacının sorumluluğu üzerine aldığı Noter'in ve adamlarının kusurlu olduğunun anlaşılmasına, davacı sigortacının bu durum karşısında kanundan doğan sorumluluğu nedeniyle Hazine'ye rücu edebilmesinin mümkün bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, bakiye 2.200.000.-lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.06.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy