(4389 S. K. m. 14) (2709 S. K. m. 125) (2577 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 1.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 26.2.2003 tarih ve 2000/1528-2003/183 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 12.10.2004 günde davacı Suna Altun avukatı ile davalılardan S. Holding, S. Y., P. Et ve Süt Ür. San. A.Ş. avukatı B. L. ve SPK Bşk avukatı P.G. ile Hazine avukatı G. Ş. gelip, diğer davalılar avukatları tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi A. S. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, müvekkilinin 4.939.000 adet Yaşarbank hissesine sahip olduğu Türkiye Tütüncüler Bankası-Y.bank A.Ş.yönetimine ve tüm hisselerine Bakanlar Kurulu Kararı ile el konulduğunu, borsadan satın alınan hisse senetlerine haklı bir sebep olmaksızın el konularak Hazine'ye mal edildiğini, hisseleri halka arz edilmiş şirketlerin hisselerini elinde bulunduran ve şirket yönetimine etki ve katkısı olmayan tasarruf sahiplerinin korunması ile ilgili düzenleme getirmeyen Hazine Müsteşarlığı'nın, aradan geçen bir yıla rağmen zararın giderilmesine yönelik hiçbir işlemde bulunmayan Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'nun, hisseleri halka arz edilen şirketlerin mali durum ve bilançolarını gereği gibi incelemeyen SPK. nun, el konulan Y.bank A.Ş.nin gerçeğe aykırı olarak son bilançosunu hazırlayan yeminli mali müşavirlik şirketi E. A.Ş.nin, Yaşarbank'ı kötü yöneterek zarara uğratan diğer davalıların zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, 4.939.000 adet hisse senedi fiyatı ve faizi tutarı 17.335.890.000 TL. nin reeskont oranında temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Hazine Müsteşarlığı, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu, Sermaye Piyasası Kurulu vekilleri ayrı ayrı cevap dilekçelerinde, dava konusu zararın kamu gücü ve yetkisi ile yapılan bir idari işlemden doğduğundan idari yargının görevli olduğunu belirterek görev yönünden ve esastan davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar vekilleri de, davacının aktif husumetinin bulunmadığı gibi, müvekkillerine de husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkillerinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, Bakanlar Kurulu'nun 22.12.1999 tarih ve 1999/13765 sayılı kararı ile bazı bankalar ile birlikte Y.bank A.Ş.nin de temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetiminin Bankalar Kanunu'nun 14. maddesi gereğince Fon'a devredildiği, söz konusu kararda yönetimde bulunmayan pay sahiplerinin durumu ile ilgili düzenleme yok ise de, devir işleminin Bakanlar Kurulu kararına dayanılarak yapıldığından, idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı açılacak davaların idari yargıda görülmesi gerektiği, bu itibarla Başbakanlığa izafeten Hazine Müsteşarlığı, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu ve SPK aleyhine açılan davaların idari yargıda görülmesi gerektiği, yine, davalılardan Hazine Müsteşarlığı, Sermaye Piyasası Kurulu, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na yöneltilen davanın hukuki mahiyeti ve iddianın niteliğine göre, öncelikle bu davalılara yöneltilen dava neticesi sonuçlanıp açıklığa kavuşmadan, diğer davalılara böyle bir dava yöneltilmesinin zamansız olması karşısında, davalılar Hazine Müsteşarlığı, TMSF Başkanlığı ve SPK hakkında açılan davanın idari yargı görev alanına girmesi nedeniyle mahkemenin görevsizliğine, diğer davalılar hakkında açılan davanın zamansız açılması nedeniyle dava açma ön koşulu oluşmadığından reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 375.000.000.-TL. duruşma vekillik ücretinin davacılardan alınarak davalılar Yaşar Holding, SPK Başkanlığına ve TMSF'ye verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.220.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.10.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)