(6762 S. K. m. 551)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 20.06.2003 tarih ve 2003/7 - 2003/169 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı şirket müdürü tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi D. Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 16 hisse payı sahibi olduğunu, şirketin kuruluşundan beri yaklaşık 5 yıl geçmesine rağmen hiç kar payı dağıtılmadığını, şirket kötü yönetildiğinden sürekli zarar ettiğini, şirket yönetiminin kendilerine bilgi vermediğini, hesapları incelettirmediğini ileri sürerek, müvekkilinin haklı nedenle şirket ortaklığından çıkmasına izin verilmesini istemiştir.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere göre, halen şirketin davacı dışında iki ortağı daha bulunduğu, TTK. nun 551 nci maddesi gereğince ortakların muhik nedenlere dayanarak şirketten çıkabileceği, davalı şirketin zarar ettiği, dolayısıyla iyi yönetilmediği, kar dağıtılmadığı ve hesap verilmediği tespit edildiğinden muhik nedenlerin gerçekleştiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı şirket müdürü temyiz etmiştir.
Dava, muhik sebeplerle ortaklıktan çıkma isteğine ilişkindir. Davalı şirket, 19.08.1998 tarihinde 5 ortaklı olarak kurulmuş olup, kurucu ortaklardan Ö. Karakaya 13.10.1998 tarihinde şirketteki tüm hissesini diğer ortak İ.Fevzi Tiftik'e devredip şirketten ayrılmıştır. Dosyada mevcut 23.08.2000 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlanan 05.07.2000 tarihli ortaklar kurulu kararına göre, İ. Fevzi Tiftik hisselerini diğer 3 ortağa devrederek ortaklıktan ayrılmış, Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/372 Esas ve 2001/231 Karar sayılı ilamı ile 01.10.2001 tarihinde ortak S. Yılmaz'ın ortaklıktan çıkarılmasına izin verilmesiyle şirkette sadece davacı R. Dikmenlioğlu ile İ. Özen ortak olarak kalmıştır. İki kişilik bir limitet ortaklıkta ortaklardan birinin çıkarılmasına mahkemece izin verilmesi, sonucu itibariyle, tek kişilik limitet şirketin devamına imkan tanıma neticesini doğuracağından, TTK. nun 551/2 nci maddesindeki çıkma hakkının ancak ikiden fazla ortaklı limitet şirketlerde uygulanmasının mümkün olacağının kabulü gerekir. İki ortaklı limitet şirkette ortaklardan biri şirketten çıkarmasına izin verilmesini isteyemeyeceğinden, bu ortak ancak aynı maddede düzenlenmiş bulunan fesih hakkını kullanabilir. Bu nedenle davacı R. Dikmenlioğlu'nun limitet şirketten çıkarılmasına izin verilmesine ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken anılan devir ve mahkeme kararları gözetilmeksizin şirkette davacı dışında iki ortağın daha bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı şirket müdürü İ. Özen'in temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.06.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy