(556 S. K. m. 7)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 18.06.2003 tarih ve 2001/583 - 2003/330 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.10.2004 günde taraf vekilleri tebligata rağmen gelmediklerinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, asıl ve birleşen dava dilekçelerinde, MASTER FOOD SERVICES markasının tescil başvuru sahibi olduğunu, 29, 30 ve 32 nci sınıflar için yapılan tescil başvurusunda yer alan bir kısım ürünlerin, davalı Hilsan Çikolata San. ve Tic. A.Ş.nin adına tescilli MASTER markasının müvekkili markası ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar aynısı olduğu gerekçe gösterilerek, tescil başvurusunun kısmen reddedildiğini, davalı Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı nezdinde yapılan itirazlardan da sonuç alınamadığını, oysa her iki markanın birbirlerinden farklı olduğunu, aralarında doğrudan veya dolaylı bir ayniyet bulunmadığını ileri sürerek, müvekkili şirkete ait MASTER FOOD SERVICES markasının MASTER markasının 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 7/b maddesi anlamında aynı veya ayırt edilemeyecek kadar aynısı olmadığının tespitine, müvekkili adına yapılan tescil başvurusunun kısmi reddini içeren Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının hükümsüzlüğüne, tescil başvurusunun başvuruda bulunulan tüm ürünler için kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı vekili, söz konusu markaların ayırt edilemeyecek kadar birbirinin benzeri olmasının yanı sıra aynı türdeki malları da kapsadığı, yapılan işlemde hata bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.
Davalı Hilsan Çikolata San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki kanıtlara nazaran, davalı şirkete ait MASTER markası ile davacının tescil başvurusunda bulunduğu MASTER FOOD SERVICES markaları arasında 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 7/1-b maddesi anlamında aynı veya ayırt edilemeyecek kadar ayniyet bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalı vekili duruşmaya gelmediğinden duruşma vekillik ücretinin takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 2.100.000.-lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.10.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy