(818 S. K. m. 18)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 7.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 1.5.2003 tarih ve 2001/514-2003/228 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve muk.davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile davalının 6.2.1995 tarihinde bir ticari taksinin kiralanması konusunda anlaştığını, 1998 yılında sözleşme yenilenirken aracın kasasının müvekkile satılıp ( 2.000.000.000 ) TL. nın davalıya ödendiğini, 1997-2001 yılları arasında da ( 2.498.276.374 ) TL masraf yapılarak aracın çalışır halde kalmasının sağlandığını, davalının halen yurtdışında tutuklu bulunduğunu ve aracın resmi satış işlemlerini gerçekleştirmediği gibi müvekkilinin yaptığı masrafları da ödemediğini ileri sürerek, toplam ( 4.498.276.374 ) TL'nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı-karşı davacı vekili, müvekkilinin davacıya hiçbir borcunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiş, birleşen karşı davada ise kira döneminde davacı tarafından ödenmesi gerektiği halde müvekkilce ödenen toplam ( 669.400.000 ) TL vergi borcu ve trafik cezasının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki kira sözleşmesi uyarınca aracın işletilmesi için yapılacak zorunlu giderler ve trafik cezalarının kiracıya ait olduğu, davacının iddiasını kanıtlayan bir delil sunamadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davacı-karşı davalı temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı karşı davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, davalı Sevil Ö ile davacı arasında imzalanan 6.2.1995 başlangıç tarihli ticari taksi kira sözleşmesinde, kiralananın ticari taksi plakası olduğu, kasanın davacıya ait bulunduğu belirtilmiş, özel şartların 2. maddesinde de aracın mülkiyetinin kiralayan davacıya ait olduğu ve sözleşme süresini bitiminde davacıya satılacağı bildirilmiştir. Yine sözleşmenin not kısmında, aracın kasasının davacıya satıldığı ve Sevil Ö'ün kasa üzerinde hiçbir hakkı bulunmadığı yazılıdır. O halde mahkemece bu sözleşme hükümleri değerlendirilerek tarafların iddia ve savunmaları araştırılmak, davacının iddiası sabit olursa aracın teslim edilmesi gereken tarihteki emsal değeri tespit edilmek ve sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda ( 1 ) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı karşı davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ( 2 ) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.9.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy