(6762 S. K. m. 4, 781)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 8. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17.04.2003 tarih ve 2001/297 - 2003/453 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Muktedir Lale tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline ait Malatya Sigara Fabrikasında üretilen 5700 kg. tekel ürününün Malatya'dan Ankara'ya kamyon ile taşınması işinin davalı şirketin üstlendiğini, davalı tarafça taşınan sigaraların gasp edildiği iddia edilerek, alıcısına teslim edilmediğini, olay nedeni ile 25.650.000.000.-lira kurum zararlarının oluştuğunu ileri sürerek,anılan meblağın 21.08.1997 tarihinden itibaren T.C. Merkez Bankası'nca uygulanan en yüksek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, iddia, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, taraflar arasındaki sözleşme ve davalı idarenin açık ikazına rağmen taşımanın iki kişi ile değil bir kişi ile gerçekleştirildiği, belirtilen saat ve güzergahta gerçekleştirilmediği, bu itibarla davalı üst taşıyıcının kusurlu ve sorumlu olduğu sonucuna varılarak davanın reddine ilişkin olarak verilen ve Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nce onanarak kesinleşen, İstanbul Asliye 1.Ticaret Mahkemesi'nin 1997/900 Esas, 1999/926 Karar sayılı ilamının işbu dava için kesin delil olarak kabul edildiği, davalı taşıyıcının TTK. nun 781 nci maddesi uyarınca sorumluluktan kurtulmasını sağlayacak bir delilinde sunulmadığı gerekçeleriyle, davanın kabulü ile 25.650.000.000.-lira tazminatın olay tarihi olan 21.08 1997 tarihinden itibaren %30, 01.01.1998-01.01.2000 tarihleri arası %50, bundan sonrası için %60 ve değişen oranlarda reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili ve davalı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve yargılama aşamasında ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülmesinin mümkün bulunmamasına, davalının taraf olduğu önceki davada yapılan tespitin işbu dava açısından kuvvetli delil teşkil etmesine göre, davalı temsilcisinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı vekilinin temyizine gelince; dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, TTK. nun 4 ncü madde hükmü uyarınca, bu tür sözleşmeler mutlak ticari iş niteliği taşımasına göre, istem gibi ticari işlerdeki temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle üstelik oranları da yanlış belirtilerek yazılı faize hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de; bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK. nun 438/7 nci maddesi uyarınca hükmün, aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, davalı temsilcisinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın Hüküm bölümünün 1 nolu bendinde yer alan 21.08.1997 olay tarihinden itibaren %30, 01.01.2000 tarihleri arası %50, bundan sonrası için %60 ve değişen oranlarda reeskont faizi ile kelimelerinin çıkarılarak yerine 21.08.1997 olay tarihinden 01.01.2000 tarihine kadar 3095 sayılı yasanın (değişiklik öncesi) 2/3 maddesinde yazılı T.C. Merkez Bankası'nın kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranı, bu tarihten tahsil tarihine kadar 3095 sayılı yasanın 4489 sayılı yasanın 2 nci maddesi ile değişik 2/2 nci maddesinde yazılı faiz oranı (artan ve eksilen oranları) ile birlikte ibarelerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.111.100.000.-lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.09.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy