(818 S. K. m. 44) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Konya Asliye 4. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 01.10.2003 tarih ve 2002/587-2003/520 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkile bağlı Karatay Telekom Müdürlüğü tarafından, personelden kesilen muhtasar vergisinin her ay liste halinde davalı bankanın Konya Şubesi'ne bildirilip, bu şubedeki hesaplarından ilgili hesaplara aktarma işinin banka şubesi tarafından yapıldığını, Temmuz 2001 dönemine ait vergi miktarı olan (55.469.990.000.-) TL.nın da davalı bankaya aynı şekilde gönderildiği halde bu paranın davalı tarafından vergi dairesine değil, Emekli Sandığına aktarıldığını, davalının bu kusurlu fiili nedeniyle vergi dairesine toplam (17.921.500.000.-) TL ödenmek zorunda kalındığını ileri sürerek, anılan meblağın ödeme tarihinden itibaren % 70 ve değişen oranlarda avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının da zararın meydana gelmesinde ve artmasında kusurunun bulunduğunu, husumetin de müvekkil bankanın Konya Şubesi'ne yöneltilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı banka çalışanının hatası ve dikkatsizliği sonucu vergi dairesine ödenmesi gereken davacıya ait paranın Emekli Sandığı'na gönderildiği, davacı çalışanının da davalı bankadan aldığı dekontu kontrol etmeyerek müterafik kusurlu bulunduğu, BK.nun 44 ncü maddesi uyarınca zarar miktarından takdiren % 20 oranında indirim yapılırsa, davacının talep edebileceği meblağın (14.337.200.000.-) TL olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, anılan meblağın ödeme tarihinden itibaren % 70'i geçmemek üzere değişen oranlarda avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak dava, bankacılık işlemlerinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine aittir. Dava dilekçesi ile % 70 ve değişen oranlarda temerrüt faizi talep edilmesine rağmen mahkemece % 70'i geçmemek üzere değişen oranlarda temerrüt faizine hükmedilmesi doğru değilse de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama icrasını gerektirmediğinden, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın HUMK. nun 438/7 nci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının birinci bendinin üçüncü satırındaki geçmemek üzere ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, çıkarılan bu ibareler yerine ve ibaresinin eklenmesine, kararın HUMK. nun 438/7 nci maddesi uyarınca düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.220.000.-lira temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 4743 sayılı Yasa'nın 6 ncı maddesinin B/4 bendi gereğince, T.C.Ziraat Bankası A.Ş. yargı harçlarından muaf olduğundan, harç alınmasına mahal olmadığına, 27.09.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy