(2004 S. K. m. 82, 83, 83/a) (818 S. K. m. 19, 20, 123) (1136 S. K. m. 168)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Mudanya Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 20.03.2003 tarih ve 2002/268-2003/96 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Deniz Biltekin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı bankanın muris eşinin kredi borçlarını göstererek, bankadan aldığı eşine ait üç aylık maaşına haksız olarak el koyduğunu, aylarca bu nedenle üzülüp mağdur olduğunu ileri sürerek, üç aylık maaşın Haziran 2002 tarihinden başlayarak borca uygulanan faiz oranı ile eşit bir faizle 800.000.000.-TL olarak maddi ve 200.000.000.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının müteveffa eşinin borçlarından sorumlu olduğu için, eşin borcu için bankadaki hesabından kesinti yapıldığını, manevi tazminat şartlarının bulunmadığını, savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamından, banka tarafından maaşa el koymanın haksız olduğu, ancak olayda manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 800.000.000.-TL.sının olay tarihi 03.06.2002 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, maaşa konulan haksız bloke kaydı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı banka kredi sözleşmesinin 11 nci maddesi hükmüne dayanmıştır. İİK.83/a maddeleri hükmü uyarınca; SSK kanunu gereğince bağlanacak gelir veya aylıklar ve sağlanacak yardımlar nafaka borçları dışında haciz veya başkasına devir ve temlik edilemeyeceği gibi, bu mal ve hakların haczolunabileceğine dair önceden yapılan anlaşmalar muteber değildir. Dairemiz uygulamasına göre, Emekli Sandığından alınan maaşların dahi aynı madde gereğince 1/4'nün haczedilebileceği yönündedir. Yine, BK.nun 123 ncü madde hükmüne göre de, bu alacakların takası da kabil değildir. Bu itibarla, mahkemece, kredi sözleşmesinin 11 nci madde hükmü maaşlar yönünden baştan itibaren Borçlar Kanunu'nun 19 ve 20 nci maddeleri hükümleri uyarınca geçersiz sayılacağı göz önüne alınarak, mahkemece, İİK.nun 83 ncü madde hükmüne göre, davacının emekli maaşından kesilmesi gereken miktar takdir edilip, maaştan tenzil edildikten sonra kalan miktarın davalıdan tahsiline karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
3- Ayrıca, mahkemece, davanın reddedilen miktarı yönünden davalı vekili lehine 4667 sayılı kanunla değişik Avukatlık Kanunu'nun 168 nci maddesi hükmü uyarınca, karar tarihinde geçerli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalı lehine ücreti vekalete karar vermek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda ( 1 )nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve ( 3 )nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 27.09.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy