(556 S. KHK. m. 7/c)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 10.07.2002 tarih ve 2002/183-2002/465 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı şirketin imal edeceği mamullerde kullanmak üzere münhasıran "Danone Çiftlik Yoğurdu" ibarelerinden oluşan bir markanın tescili için diğer davalı Enstitüye marka tescil başvurusunda bulunduğunu, "Çiftlik Yoğurdu" ibaresinin 556 sayılı KHK.nin 7/c fıkrasına aykırı olduğunu ileri sürerek yaptıkları tescil başvurusuna vaki itirazın kısmen reddi yönündeki işlemlerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, davalı şirketin marka başvurusunu terkettiğini belirterek açılan davanın konusuz kalması nedeniyle reddini istemiştir.
Davalı şirket, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, dava konusu markanın tesciline ilişkin talepten vazgeçilip, işlemden kaldırıldığı gerekçesiyle, konusu kalmayan davada karar ittihazına yer olmadığına hükmolunmuştur.
Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.
Dava, davalı Enstitü'nün Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunca alınan kararın iptali istemine ilişkindir.
Yargılama sırasında, davalı şirket vekilinin talebi üzerine davaya konu" Danone Çiftlik Yoğurdu" ibareli marka başvurusunun işlemden kaldırılması sonucu mahkemece, davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmemiş ancak davalı TPE, davayı kaybetmiş gibi değerlendirerek vekalet ücreti ve yargılama giderleri ile sorumlu tutulmuştur. Oysa ki, yargılama harç ve giderlerinden sorumluluk ancak davanın sonunda sözkonusu olur. Bu nedenle davanın konusuz kalması halinde de mahkemenin yargılamaya devam ederek, davanın açıldığı tarih itibariyle hangi tarafın haksız olduğunu tespit edip, haksız çıkan tarafı yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı TPE yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı TPE vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı TPE yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.09.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy