(818 S. K. m. 47)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Afyon Asliye 1.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17.06.2002 tarih ve 2000/490 - 2002/278 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili ve karşı davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, davalılardan Mustafa H.'nın maliki, Ali A.'in sürücüsü ve K... Sigorta'nın sigortacısı olduğu aracın müvekkillerinden Şakir Mutlu'nun malik ve Şenol M.'nun sürücüsü olduğu araca çarparak aracın hasarlanmasına ve davacıların yaralanmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek 1.642.000.000 TL maddi ve toplam 3.000.000.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ve karşılık davacılar Ali A., Melek A. ve Safiye Nur A. vekili, kazada tüm kusurun davacı sürücüde olduğunu savunarak, davacı tarafın davasının reddine, karşı davada müvekkilinin kullandığı vasıtada meydana gelen hasar bedeli 776.697.775 TL ve toplam 2.500.000.000 TL manevi tazminatın karşı davalılar Şakir M., Şenol M. ve K... Allianz Sigorta A.Ş.'den tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı K... Allianz Sigorta vekili, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen 27.02.2002 tarihli bilirkişi raporuna göre, kazada davalı sürücü Ali A.'in tam kusurlu olduğu, bu nedenle davalının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi gerektiği, davacılar yönünden manevi tazminatın şartlarının oluşmadığı ve bu iddiaların sübut bulmadığı, maddi tazminat taleplerinin kısmen kabulü gerektiği gerekçesiyle davacıların manevi tazminat taleplerinin reddine, davacı Şakir'in aracında meydana gelen hasarla ilgili davanın kısmen kabulüne, 1.404.800.000 TL.nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline ( davalı sigorta şirketinin poliçe limitiyle sorumlu tutulmasına ), sübut bulmayan karşı davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili ve karşı davacılar vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar ve karşı davacılar vekillerinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dosya içinde mevcut Afyon Devlet Hastanesi'nden verilen raporlara göre dava konusu kaza nedeniyle Şenol M.'nun 7 gün, ve Meryem D.'in ise 15 gün iş ve güçlerine mani olacak şekilde yaralandıkları anlaşılmaktadır. Borçlar Kanunu'nun 47. maddesinde "Hakim hususi halleri nazara alarak cismani zarara düçar olan kimseye, yahut adam öldüğü takdirde ölenin ailesine manevi zarar namıyla adalete muvafık tazminat verilmesine karar verebilir" hükmü yeralmaktadır. Mahkemenin kabulüne göre davacılar Şenol M. ve Meryem D.'in davalı sürücü Ali A.'in % 100 kusurlu davranışı sonucu cismani zarara maruz kaldıkları görülmektedir. O halde, mahkemece B.K.nun 47. maddesine göre manevi tazminat talep etmeye hak kazanan bu davacıların tarafların sosyal ve ekonomik durumları da göz önüne alınarak, hakkaniyete uygun miktarda manevi tazminat taleplerinin kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davalı sigorta şirketi dışındaki davalılar bakımından manevi tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiştir.
3-Davacıların maddi tazminata ilişkin davalarının reddedilen bölümü üzerinden davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi, mahkemenin kabul şekline göre, konusu para ile değerlendirilebilen bu davada davacıların reddedilen manevi tazminat talepleri yönünden davalılar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi de bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte belirtilen nedenlerle temyiz eden taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacılar Şenol M. ve Meryem D. yönünden, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle karşı davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle karşı davacılar yönünden BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 22.09.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy