(Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi (CMR) m. 23)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 3. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27.12.2002 tarih ve 2001/828-2002/734 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Berkant Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin nezdinde nakli CMR sigorta poliçesiyle sigortalı emtianın, davalıya ait tır ve çekiciyle taşınırken hasarlandığını, zararın tazmin edildiğini iddia ederek, 20.798.531.480 TL. nin davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, sigortalıya yapılan kiralık araç sözleşmesi uyarınca malı taşıdığı, poliçeye göre sigortalı konumunda olduğunu, teminat kapsamı dışında ödeme yaptığını, rücu koşullarının bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının bağımsız alt taşıyıcı olmadığı, sigortalı firma ile davalı arasındaki araç kira sözleşmesine göre davalının asıl sigortalının emir ve talimatları doğrultusunda taşımayı gerçekleştirdiği, istihdam edilen konumunda bulunduğu, CMR poliçesi özel şartlarının 1 nci maddesine göre davalının sigortalı konumunda olduğu, özel şartların 14 ncü maddesi anlamında davalının kasıtlı davranışına rastlanmadığı, kazanın aracın kayarak devrilmesinin mümkün bulunduğu, rücu şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02.10.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy