(1163 S. K. m. 52) (2004 S. K. m. 67)
Taraflar arasında görülen davada Sivas Asliye 3.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 27.12.2002 tarih ve 2001/549 - 2002/819 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkil kooperatif ortağı olan davalının kat farkı sebebiyle olan borçlarının tahsili amacıyla icra takibine girişildiğini, asıl alacağı ödeyen davalının faiz borcuna itiraz etmesi sebebiyle takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, Kooperatifler Kanununun 52/1 ve davacı kooperatif ana sözleşmesinin 23/6 maddesi uyarınca ek ödemelerin gecikmesi halinde faiz alınması kararının genel kurulda verilmesi gerektiği, dava konusu kararın yönetim kurulunca alındığı, davacının icra takibi yapmakta kötü niyetli olduğu gerekçesiyle, davanın reddine, % 40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, İİK.nun 67.maddesine dayalı itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı kooperatif tarafından, içinde davalıya ait meskenin de bulunduğu konutlardan " kat farkı " adı altında belirli bir meblağın tahsili kararlaştırılmıştır. Mahkemece bu nitelikteki ek ödemelerin gecikmesi halinde uygulanacak faiz oranının yönetim kurulunca kararlaştırılamayacağı gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Oysa davacı kooperatifçe yapılmak istenen, A ve B Blokta bulunan 13 ve 14 nolu konutlardan şerefiye bedeli almaktadır.
Davalı dahi, bu bedelin ana para kısmını benimseyip ödeme yaptığına göre, artırılmış aidat niteliğindeki bu yükümlülüklerin geciktirilmesi halinde, genel kurul toplantılarında aidat ödemeleri için kararlaştırılan gecikme faizinin uygulanması gerekirken mahkemece, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile , kararın davacı kooperatif yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy