(4721 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Bandırma Asliye 2. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 02.10.2002 tarih ve 2001/219 - 2002/368 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile davalı banka arasında imzalanan tüketici kredisi sözleşmesinde % 2,9 olan aylık faiz oranının, davalı bankaca, tek taraflı olarak % 6 oranına çıkarıldığını ileri sürerek, tüketici kredisinin % 2,9 oranındaki aylık faiz ile ödenmesi gerektiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, taraflar arasındaki sözleşmenin genel kredi sözleşmesi olduğu, bu sözleşmenin 4/2 nci maddesi ile davalıya kredi faizlerinde serbestçe değişiklik yapmak yetkisi verildiği, öngörülen faiz oranının hakimin müdahalesini gerektiren, dürüstlük kuralına aykırı ve fahiş bir uygulama olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının REDDİYLE usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 06.10.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy