(6762 S. K. m. 8)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye 1.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24.12.2002 tarih ve 2001/454 - 2002/1087 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07.10.2003 günde davacı avukatı Bülent Uğursel ile davalı avukatı Tolga Köktürk gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı bankadan 33.000.000.000.-TL tutarından aylık 1.976.376.259.-TL geri ödemeli taksitli ticari kredi kullandıklarını, ancak bankaca 12 nci taksitten sonra faiz oranlarının tek taraflı olarak artırılarak taksidin 2.615.590.000.-TL.na yükseltildiğini, başlangıçtaki geri ödeme planında belirlenen taksit tutarının aynen devam edilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacıların tacir olduğunu, ticari işletmesi için taksitli ticari kredi kullandıklarını, sözleşmenin 37 nci maddesine göre de bankanın tek taraflı olarak faiz oranlarını artırma yetkisi bulunduğu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki sözleşmenin 9 ncu maddesinde cari hesap usulünün uygulanacağı belirtilmiş ise de devam eden hükümlerinde belli geri ödeme planına bağlanmış olan sözleşmelerde cari hesap ilişkisinin uygulanmayacağının benimsendiği, bu nedenle sözleşmenin 3 ncü maddesindeki bankaya tek taraflı olarak faiz oranını artırma yetkisinin bertaraf edildiği gerekçesiyle dava kabul edilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, kredi sözleşmesi ile alınan kredi faiz oranının artırılmasına dayalı muarazanın önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, kredi sözleşmesindeki 3 ncü maddenin bankaya tek taraflı olarak kredi faiz oranlarını artırma yönünde verilen yetkinin, sözleşmenin 9 ncu maddesi ile geri alındığı, zira bu yetkinin sadece cari hesap ilişkisi tanıyan sözleşmelerde söz konusu olabileceği oysa aynı maddede "belli geri ödeme planına bağlanmış kredilerin" hariç tutulduğu gerekçesiyle dava kabul edilmiştir.
Mahkemenin hükme esas aldığı sözleşmenin 9 ncu maddesinde kredi sözleşmesinin uygulanmasında cari hesap usulünün uygulanacağı belirtilmiş, ancak, cari hesap uygulamasının belli ödeme planına bağlanan sözleşmelerde uygulanmayacağı benimsenmiştir. Görüldüğü gibi mahkeme kararına gerekçe yapılan husus, faiz oranının artırılması ya da artırılmaması ile ilgili olmayıp, hesabın işleyiş biçimine ilişkindir. Sözleşmenin taksitli ticari kredi olduğu belirtilmiş olması karşısında 37 nci madde hükümleri ve özellikle anılan maddenin 7 nci fıkrasında değişen koşullara göre bankanın faiz oranları artırma yetkisi bulunduğu gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle verilen kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, 275.000.000.-TL duruşma vekillik ücretinin Avukatlık Ücret Tarifesi'nin 21 nci maddesi gereğince KDV'si ile birlikte davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.10.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy