(1086 S. K. m. 75) (818 S. K. m. 399)
Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17.10.2002 tarih ve 2001/321-2002/539 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Mutlupınar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, Diyarbakır Köy Hizmetleri 8. Bölge Müdürlüğünün yatırım programında bulunan "Şırnak İl Müdürlüğü İdare ve Hizmet Binaları İnşaatları" işine ait tasfiye kesin hesabı sonucunda işin müteahhidi olan A.... Tarım Ürünleri San. ve Tic. A.Ş.nin 23.10.1996 tarihi itibariyle 705.310.000 TL. borçlu bulunduğunun tespit edildiğini, yüklenici şirketin borcu ödemediğini, bunun üzerine yüklenici şirket lehine davalı banka tarafından düzenlenen üç adet kesin teminat mektubunun nakte çevrilmesinin talep edildiğini, ancak banka tarafından talebin yerine getirilmediğini ileri sürerek, kesin teminat mektuplarının nakte çevrilerek idarenin yüklenici şirketten olan 705.310.000 TL. alacağının faiziyle tahsilini talep ve dava edilmiştir.
Davalı vekili, davacı tarafından yapılan tazmin talebinde hangi teminat mektubunun tazmininin istendiğinin belirtilmediği, bu şekilde yapılan tazmin talebinin hukuken uygun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia,savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın uhdesinde bulunan toplam 2.114.000.000 TL.sı bedelli mektubun 705.310.000 TL.lık kısmının irad kaydedilmesi gerekir iken yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, anılan meblağın faiziyle tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davalı banka tarafından düzenlenen kesin teminat mektuplarının nakte çevrilmek suretiyle davacı idarenin yüklenici şirkete olan alacağının faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.
Dosyada mevcut teminat mektupları incelendiğinde, davalı tarafından Köy Hizmetleri 8.Bölge Müdürlüğüne hitaben, A.... Tarım Ürünleri San. ve Tic. A.Ş. yararına farklı tarihlerde düzenlenip, farklı taahhütleri içerdiği ve miktarlarının da farklı olduğu görülmüştür. İdare tarafından bankaya gönderilen 27.06.2000 tarihli teminat mektuplarının nakde çevrilmesi talebine ilişkin yazıda, yapılan inşaat işinden dolayı müteahhidin idareye borçlu olduğundan bahisle idare alacağının kesin teminatla karşılanması gerektiği bu nedenle A.... Tarım Ürünleri Tic. San. A.Ş. lehine T.İ.... Bankası A.Ş. Kızılay ve Diyarbakır Şubeleri tarafından düzenlenen teminat mektuplarının nakde çevrilmesi istenmiştir. Talep yazısında müteahhidin borcunun hangi teminat mektubundan kaynaklandığı ve miktarı belirtilmeden tamamının nakde çevrilmesinin talep edilmiş olmasına rağmen, davacı idare açtığı davada talebini 705.310.000 TL. ile sınırlandırmıştır. Buna göre, öncelikle davacı idareye verilen herbir teminat mektubunun karşıladığı riskin, miktarının ve tarihinin farklı olduğu, gerek paraya çevirme talebinde gerekse açılan davada istenilen meblağın hangi teminat mektubu riskinden doğduğunun açıklanmadığı gözetilerek, davacıdan davaya konu meblağın hangi teminat mektubu riskinden kaynaklandığının açıklattırılarak buna göre sonuca gidilmesi gerekirken, bu hususun dikkate alınmaksızın ilk talep tarihinden faiz yürütülmesine de karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.10.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy