(818 S. K. m. 270)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 9. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 30.12.2002 tarih ve 1999/290 - 2002/808 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı ile Etibank Genel Müdürlüğü arasında 16.05.1995 tarihinde imzalanan sözleşme ile mülkiyeti müvekkiline ait olan Ergani Maden sahasının rödavans, tesislerinde kira karşılığında davalı şirketçe işletilmesinde mutabık kalındığını, 04.06.1996 tarihinde taraflar arasında, davalı firmanın tersip bakır üretimine imkan sağlayan ek protokol imzalandığını, bu protokole göre davalının yılda 120 ton tersip bakır üretmeyi taahhüt ettiğini, bilahare davalı tarafından müvekkiline gönderilen 29.07.1998 tarihli yazıyla, taraflar arasında imzalanan 30.06.1998 tarihli ek protokole istinaden 04.06.1996 tarihli ek protokolün feshinin talep olunduğunu, firmaya verilen cevapta tersip bakır üretimine imkan sağlayan ek protokolün iptal edilebilmesi için, üretilen tersip bakırın satışı beklenilmeksizin rödovans bedelinin tahsil edilmesinin gerektiği, bu kapsamda davalının ödemekle yükümlü olduğu 46.915,20 USD+KDV'nin ödenmesinin istenildiğini, davalı firma tarafından müvekkili aleyhine açılan menfi tespit davasında kati teminat mektuplarının üzerine tedbir konulması nedeniyle bu davayı açmak zorunda kaldıklarını belirterek, (46.915, 20) USD+KDV'den oluşan alacaklarının 04.06.1996 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili tarafından açılan menfi tespit davasının sonucunda verilecek kararın görülmekte olan bu dava için kesin hüküm teşkil edeceğini, müvekkilinin ancak 39 ton üretim yapabildiğini, üretimin düşük olmasının sudaki konsantrasyonunun tersip bakır üretimine yeterli olmayacak derecede düşük olmasından kaynaklandığını, müvekkilinin kusuru bulunmaması nedeniyle rödovanstan sorumlu tutulamayacağını belirterek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporlarına nazaran, uyuşmazlığın tersip bakır üretimine ilişkin olan 04.06.1996 tarihli protokolden kaynaklandığı, bu protokol ile davalının tersip bakır üretimine ilişkin taahhütler yüklendiği, ancak, 29.07.1998 tarihli yazı ile tersip bakır üretiminden vazgeçtiği, tersip bakır üretilmemesinden dolayı davacıya kusur izafe edilemeyeceğinin kesinleşmiş mahkeme kararı ile anlaşıldığı, davacının davalıdan (36.669.25) USD alacağı olduğunun belirlendiği, davalının belirlenen bu alacağı davacı tarafından temerrüte düşürüldüğü tarihten itibaren faiziyle ödemesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile (36.669.25) USD'nin KDV'si ile birlikte, 21.11.1998 tarihinden itibaren kamu bankalarının bir yıllık vadeli mevduat hesabına uyguladıkları faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemece davalının temerrüte düşürüldüğü tarihten itibaren davacı alacağına temerrüt faizi yürütülmesine ilişkin kararında bir isabetsizlik bulunmamasına, bizzat davacı tarafından hazırlanan üretim programlarında davaya konu maden ocağının tersip bakır tenörünün % 40 olarak belirlenmiş olması ve bilirkişilerce bu oran esas alınarak üretim yapılmayan döneme ilişkin hesap yapılmasının doğru bulunmasına, davalının sadece yaptığı üretimle değil fakat yapması gereken üretim miktarı ile sorumlu olacağına dair tespitte taraflar arasındaki sözleşmeye aykırılık bulunmamasına göre taraflar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle taraflar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA aşağıda yazılı bakiye 770.368.000 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 770.620.000 lira harcın temyiz eden davacıya iadesine, 10.11.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy