(6762 S. K. m. 3) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece Asliye 2. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 05.06.2002 gün ve 2001/382-2002/895 s. kararın Yargıtay'ca tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Mutlupınar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve bütün belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının kaçak su kullanıldığının idare elemanlarınca tespit edildiğini ve kaçak su borcunu ödemediğini ileri sürerek, 424.350.000 TL. alacağın reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davayı, suyu kendisinin kullanmadığını, dükkanı kiraya verdiğini, kiracının kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve bütün dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile, bilirkişi tarafından hesaplanan 317.834.400 TL.sinin 29.11.1996 gününden itibaren kanuni faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
1-) Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-) Dava, davalıya ilişkin işyerinde kaçak olarak kullanılan su bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Davalının ticari müessesesinde yapılan kaçak su kullanımı TTK.nun 3. maddesi uyarınca, ticari işletmeyle ilgili olduğundan ticari iş niteliğinde 3095 s. Yasa'da 1.1.2000 gün ve 4489 s. kanunla yapılan değişiklikten önceki 2. maddesinde, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizinin, T.C. Merkez Bankası'nın kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranına göre istenebileceğinin belirtilmiş olmasına göre, davacının 4.09.2000 günlü dava dilekçesinde istemiş olduğu 29.11.1996 gününden itibaren değişen oranlı reeskont faizi istemine göre karar verilmesi gerekirken, 29.11.1996 gününden itibaren kanuni faiz faize hükmedilmesi doğru değilse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklının sebeplerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 1.bendinin 2. satırında geçen yasal faizi ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine değişen oranlarda reeskont faizi ibaresinin yazılmasına, kararın bu biçimde düzelterek ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy